ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 14 Μαΐου 2017

ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΝΟΙΧΤΟ ΣΤΗ ΖΩΗ;

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιὸς, δάσκαλος-Κιλκὶς
Ἀπὸ τοὺς τελευταίους Δασκάλους τοῦ Γένους μας, ὁ Φώτης Κόντογλου, γιὰ νὰ παραστήσει τὴν εἰκόνα τῆς σημερινῆς Ἑλλάδας, κατέφυγε σ' ἕνα μύθο. Τὸ μύθο τοῦ χταποδιοῦ. Ἡ χταπόδα βοσκᾶ στὸν πάτο τῆς θάλασσας μαζὶ μὲ τὸ χταποδάκι. Ἄξαφνά το καμακώνουνε. Τὸ χταποδάκι φωνάζει: «Μὲ πιάσανε μάνα». Ἡ μάνα τοῦ λέγει: «Μὴ φοβᾶσαι παιδί μου». Ξαναφωνάζει τὸ μικρό: «Μὲ βγάζουν ἀπὸ τὴ θάλασσα». Πάλι λέγει ἡ μάνα: «Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου. Καὶ πάλι: «Μὲ σγουρίζουνε (μὲ τρίβουνε στὰ βράχια): Μὴ φοβᾶσαι παιδί μου». «Μὲ μασᾶνε». «Μὴν φοβᾶσαι παιδί μου». «Πίνουνε κρασί, μάνα». «Ἄχ! σ 'ἔχασα παιδί μου». Τὸ χταποδάκι, λέει ὁ Κόντογλου, συμβολίζει τὴν Ἑλλάδα. «Παλαιόθεν καὶ ὡς τώρα ὅλα τα θερία πολεμοῦν νὰ τὴν φάνε» τρῶνε, ἀλλὰ μένει καὶ μαγιά. Χταποδομάνα εἶναι ἡ μοίρα τῆς Ἑλλάδας. Τὸ κρασὶ συμβολίζει τὰ φῶτα τοῦ φράγκικου πολιτισμοῦ, ποὺ μετακενώθηκαν στὴν καθ' ἠμᾶς Ἀνατολὴ ἀπὸ τοὺς ξιπασμένους νεόπλουτούς τῆς μάθησης. Μὲ τὸ κρασὶ ξεχνᾶς ποιὸς εἶσαι...
Ἔγραψε ὁ Χουρμούζης, ἀγωνιστής τοῦ '21 καὶ λόγιος, γιὰ τοὺς τότε ψαλιδόκωλους ποὺ....
κατέφταναν σωρηδὸν ἀπὸ τὴ Δύση, γιὰ νὰ μᾶς φωτίσουν. «Ἀπροκάλυπτος περιφρόνησης τῶν πατρίων μας καὶ τῆς θρησκείας ἀκόμη, ὡς δεῖγμα εὐρωπαϊκῆς προόδου. Συμπεριφορὰ γελοιωδέστατη, δῆθεν ὑψηλῆς ἀνατροφῆς καὶ σφαίρας ἀριστοκρατικῆς. Ξιπασμένων ὀψιπλούτων ἀηδέστατοι ἐπιδείξεις! Πτωχοαλαζονεία ἀξία οἴκτου, γλώσσα παρδαλή». Παράδειγμα. Βιώνουμε στὶς μέρες μας κάποιες στρεβλώσεις καὶ παρανοήσεις στὴν Παιδεία (ἢ μᾶλλον ἐκπαίδευση). Ὁ κοινὸς νοῦς βεβαιώνει πὼς δὲν λείπουν ἁπλῶς αἴθουσες διδασκαλίας ἢ διδακτικὸ προσωπικό, ἐποπτικὰ μέσα καὶ λοιπά, τὰ ὁποῖα θὰ λείπουν καὶ θὰ συμπληρώνονται ἀενάως. Λείπει κάτι κρισιμότερο. Ὁ μαθητὴς δὲν καταλαβαίνει γιὰ ποιὸ λόγο εἶναι μαθητής, ὁ δάσκαλος γιὰ ποιὸ λόγο εἶναι δάσκαλος, ἡ πολιτεία τί θέλει ἀπὸ τὸ σχολεῖο. Δὲν πρόκειται γιὰ κάποια ἐπιγενόμενη κρίση ἀξιῶν, πρόκειται περὶ κρίσεως νοήματος, ὄχι δηλαδὴ τί ἀξίζει καὶ τί ὄχι, ἀλλὰ τί σημαίνει καὶ ποὺ ἀποσκοπεῖ τοῦτο ἢ ἐκεῖνο.
Ἐπειδὴ τὰ θέματα αὐτὰ εἶναι μεγάλα, θὰ περιοριστῶ σὲ δύο τρέχοντα ἰδεολογήματα ἢ καλύτερα, ὄροι- γλειφιτζούρια ἀναγκαστικῆς κατανάλωσης, τῶν ὁποίων τὰ πλεονεκτήματα δὲν μπαίνουν καν στὸν κόπο νὰ μᾶς τὰ ἐξηγήσουν οἱ νεόκοποι παιδαγωγοί. Πρώτον ὅτι κέντρο τοῦ σχολείου εἶναι ὁ μαθητὴς καὶ ὄχι ὁ δάσκαλος καὶ δεύτερον ὅτι τὸ σχολεῖο πρέπει νὰ ἀνοίξει στὴ ζωή, σχολεῖο ἀνοικτὸ στὴ ζωή, τὸ ὁποῖο συνοδεύεται μὲ τὰ γνωστὰ συριζαίικα καρυκεύματα περὶ δημοκρατικοῦ, προοδευτικοῦ, νέου σχολείου καὶ λοιπὰ ἠχηρὰ παρόμοια.  
Σήμερα ἡ ἰδέα ὅτι τὸ παιδὶ εἶναι τὸ κέντρο τοῦ σχολείου, ὅποια καὶ ἂν εἶναι ἡ γενεαλογία της καὶ ὅσοι κι ἂν εἶναι οἱ ἐπιστημονικοί της καρποί, ἔχει ἀποβεῖ ἕνα ὀλέθριο ἰδεολόγημα, καταστρεπτικό της ἴδιας της ὑπόστασης τοῦ σχολείου. Ἰδρυτικὴ συνθήκη τοῦ σχολείου εἶναι ὅτι ὑπάρχει κάποιος ποὺ γνωρίζει (ὁ δάσκαλος) καὶ κάποιος ποὺ δὲν γνωρίζει (ὁ μαθητὴς) καὶ ὅτι ὁ δεύτερος προσέρχεται στὸν πρῶτο γιὰ νὰ διδαχτεῖ καὶ νὰ μάθει. Ὁ μαθητὴς πηγαίνει σχολεῖο γιὰ νὰ μάθει γράμματα, γιὰ νὰ μάθει συγκεκριμένα περιεχόμενα καὶ ὄχι «γιὰ νὰ μαθαίνει πῶς νὰ μαθαίνει» ὅπως λέει ἕνα τρέχον εὐφυολόγημα, τὸ ὁποῖο εἶναι μία πελώρια ἀνοητολογία- «κέλυφος ἔρημο ἐννοίας» κατὰ τὸ Ροΐδη- γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι μόνο μαθαίνοντας συγκεκριμένα πράγματα μαθαίνει κανεὶς τελικὰ νὰ μαθαίνει. Ἡ περιβόητη κριτικὴ ἱκανότητα, ἡ ἀνάπτυξη τῆς ὁποίας ἔχει ἀναχθεῖ σὲ πρωταρχικὸ στόχο τῆς ἐκπαίδευσης, προϋποθέτει μαθητεία, σπουδὴ κοπιαστικὴ μελέτη. Ὅλα αὐτὰ τὰ μορφωτικὰ ἀγαθά τα μεταδίδει ὁ ἀφοσιωμένος δάσκαλος- ἔχει μεταδοτικότητα ἔλεγαν παλιὰ-καὶ τότε παίρνει καὶ αὐτός, ὡς ἀντίδωρο, τὴν εὐλογημένη ἀγάπη τῶν μαθητῶν του. Σήμερα δυστυχῶς καταστρέψανε τὸ δάσκαλο, γιὰ νὰ τὸν μεταβάλλουνε σὲ συνδικαλιστῆ καὶ φροντιστή, σὲ μίζερο πενταροκυνηγό, ποὺ ξέρει μόνο νὰ διεκδικεῖ καὶ νὰ κομματὶ(ἃ)ζεται. Καὶ βέβαια, ὅλα ἀκυρώνονται, ἂν ὁ δάσκαλος δὲν διδάσκει μὲ τὸ παράδειγμά του. («Τοῦτο διδασκάλου ἀρίστου, τὸ δὶ' αὐτοῦ παιδεύειν ἃ λέγει». Διδάσκει ὁ ἄγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος. Ὅπως οἱ οὐρανοὶ διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ χωρὶς νὰ ἔχουν στόμα, ἀλλὰ διὰ τοῦ κάλλους τους, ἔτσι καὶ ὁ δάσκαλος, τὸ ξαναγράφω, πρέπει νὰ ἔχει ζωὴ φωτεινή, γιὰ νὰ φωτίζει).  
Τὸ δεύτερο, τώρα, ἀερόπλαστο ἰδεολόγημα, περὶ σχολείου ἀνοιχτοῦ στὴ ζωή. Ὅσοι μιλοῦν γιὰ ζωὴ σίγουρα ὑπονοοῦν ὅτι ζωὴ σημαίνει χαμόγελο, εὐτυχία, σοφία , καλοσύνη καὶ λοιπὰ χαζοχαρούμενα, κάτι τέλος πάντων ἀπεριόριστα θετικό. Στὴ ζωὴ ὅμως ἀνήκουν ὁ ἀνταγωνισμός, ἡ βία, ὁ φανατισμὸς καὶ ἡ μισαλλοδοξία, ὁ δόλος καὶ ἡ ἀπάτη, ἡ χυδαιότητα καὶ ἡ βλακεία. Ὑποστηρίζω πὼς τὸ σχολεῖο πρέπει νὰ κλείσει στὴ ζωή. Τὸ σχολεῖο πρέπει νὰ γίνει κάστρο συντήρησης, καὶ χρησιμοποιῶ τὴ λέξη μὲ τὴν πρωταρχική, κυριολεκτική της σημασία. Νὰ συντηρεῖ δηλαδὴ ὅ,τι παρέλαβε -τὴν παράδοση- καὶ νὰ τὸ παραδίδει στοὺς νεότερους. Ἡ παράδοση μὲ τὴν παιδαγωγική της ἐξοχότητα, ἀποτελεῖ πνευματικὸ θησαυρό, ἀδαπάνητο, ὁ ὁποῖος μεταβιβάζεται ἀπὸ γενεὰ σὲ γενεά. Ἡ παράδοση προσφέρει τὰ ἠθικὰ πρότυπα ὡς βιωμένες ἀξίες, τὸν ἅγιο καὶ τὸν ἥρωα, τὸν Πατροκοσμὰ καὶ τὸν Καραϊσκάκη, καὶ ὄχι ὡς ἄνωθεν ἐπιταγές. Ἀφοῦ προσλάβουν οἱ νεότεροί τα τιμαλφῆ καὶ τὶς ἀξίες, ὅταν ἀποφοιτήσουν καὶ «βγοῦν» στὴ ζωή, ὅταν ἁπλώσουν τὰ φτερά τους σὰν θαλασσοπούλια πάνω στὸ πέλαγος, θὰ καινοτομήσουν. Ἔλεγε ἡ Χάννα Ἄρεντ, ἤδη ἀπὸ τὸ 1958, στὸ ἀπροσπέραστο δοκίμιό της «ἡ κρίση τῆς ἐκπαίδευσης». «Μοῦ φαίνεται ὅτι ὁ συντηρητισμὸς νοούμενος ὡς συντήρηση, ἀποτελεῖ τὴν ἴδια τὴν οὐσία τῆς ἐκπαίδευσης, ἡ ὁποία ἔχει πάντοτε ὡς ἔργο της νὰ περιβάλλει καὶ νὰ προστατεύει κάποιο πράγμα τὸ παιδὶ ἔναντί τοῦ κόσμου, τὸν κόσμο ἔναντί τοῦ παιδιοῦ, τὸ καινούργιο ἔναντί τοῦ παλαιοῦ, τὸ παλαιὸ ἔναντί του καινούργιου». Σήμερα ὅμως ὄχι μόνο δὲν προστατεύουμε τὸ σχολεῖο ἀπὸ τὴν τύρβη καὶ τὴν βλακεία τοῦ κόσμου, ἀλλὰ τὸ μετατρέψαμε σὲ κακέκτυπό του, ἀφήσαμε τὰ πορτοπαράθυρά του ἀνοιχτὰ καὶ εἰσβάλλει ἡ περιρρέουσα ἀσχήμια.
Σχολεῖον ἴσον δάσκαλος, ἔλεγε ὁ Παλαμᾶς. Οἱ καιροὶ ἀπαιτοῦν ἀφοσιωμένους δασκάλους, συντηρητὲς τῆς παράδοσης καὶ μεταλαμπαδευτὲς ἀξιῶν, ποὺ θὰ διδάσκουν σ' ἕνα σχολεῖο, κλειστὸ στὸν ἀφόρητο «ἔξω» κόσμο.
«Γιατί σήμερα φαίνεται ὅτι ὁ δάσκαλος μετατρέπεται σὲ ἐκπαιδευτικό, ποὺ περισσότερο διεκδικεῖ, παρὰ διακονεῖ, πράγμα ποὺ ἐπιδεινώθηκε λόγω κρίσεως-ποὺ μεταδίδει «πληροφορίες» στὴ νέα γενιά, ἀλλὰ δὲν ἔχει πρόταση ζωῆς. Καὶ ὁ μαθητὴς γίνεται ἐκπαιδευόμενος, ὁ ὁποῖος δὲν θέλει νὰ ἀκούει, δὲν μαθαίνει νὰ ἀκούει, ἀλλὰ νὰ ἔχει ἄποψη γιὰ ὅλα καὶ νὰ κρίνει. Ἡ «ἐκπαιδευτοποίηση» τοῦ δασκάλου καὶ ἡ ἀπώλεια τῆς ἰδέας τῆς μαθητείας μποροῦν νὰ ἀποβοῦν μοιραία γιὰ τὴν παιδεία μας. Γιατί ὁ δάσκαλος δὲν ἀρκεῖ νὰ εἶναι εἰδικὸς ἐπιστήμονας τῆς ἀγωγῆς καὶ παράγοντας τῆς ἐκπαίδευσης δὲν φτάνει νὰ ἔχει ἀνθρωπιστικὴ παιδεία, πρέπει νὰ ἔχει καὶ τὸ «ἦθος τοῦ δασκάλου», τὴν ἐλευθερία καὶ τὴ σοφία, ποὺ δὲν ἀποκτῶνται μὲ τὴν καλύτερη ὀργάνωση τῆς ἐκπαίδευσης τῶν ἐκπαιδευτικῶν, ἀλλὰ εἶναι ὑπόθεση ἀληθινῆς μαθητείας, ὑπευθυνότητας καὶ αὐθυπέρβασης. Καὶ γιατί ἡ λέξη «μαθητὴς» κατονομάζει μιὰ ἀπὸ τὶς σημαντικότερες διαστάσεις τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης, τὴν ἀλήθεια τῆς σχέσης, τῆς ἄσκησης, τῆς ὑπακοῆς, τοῦ σεβασμοῦ, τῆς ἀγάπης γιὰ τὴν πνευματική μας κληρονομιά.
Δάσκαλος καὶ μαθητὴς εἶναι κατάκτηση, ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ προσέχουμε ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ. Μαζὶ μὲ τὸν δάσκαλο καὶ τὸν μαθητὴ ἀπειλεῖται σήμερα καὶ ἡ ἴδια ἡ ἔννοια τῆς παιδείας ὡς ἀνθρωποποιίας, ἀφοῦ, μέσα στὴ γενικότερη σύγχυση ἀξιῶν, κυριαρχεῖ ὁ χρησιμοθηρικὸς προσανατολισμὸς στὸν χῶρο τῆς ἐκπαίδευσης καὶ ἀπεμπολοῦνται ἀλήθειες ζωτικὲς γιὰ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν ἐλευθερία του. Οἱ ἀλήθειες ποὺ συγκλόνισαν τοὺς Πατέρες καὶ τοὺς Μάρτυρες, τοὺς ἀγωνιστὲς καὶ τοὺς ἥρωες, ποὺ διέσωσαν τὸ Γένος, δὲν φαίνεται σήμερα νὰ μᾶς ἀγγίζουν. Χάνεται ἡ ἀλήθεια ὅτι παιδεία ἀναφέρεται στὴν ἰκάνωση τῆς νέας γενιᾶς νὰ ἀνακαλύπτει νόημα ζωῆς καὶ ἀξιολογικὸ προσανατολισμὸ μέσα ἀπὸ τὴ συνάντηση μὲ τὰ πολύτιμα στοιχεῖα τῆς παράδοσης, ἡ ὁποία δὲν εἶναι «τὸ δικαίωμα ψήφου τῶν νεκρῶν», ἀλλὰ ἀνεξάντλητη πηγὴ νοηματοδότησης τῆς ἐλευθερίας μας.
«Παράδοση εἶναι ἡ ζωντανὴ φωνὴ τῶν κεκοιμημένων καὶ ὄχι ἡ νεκρὴ φωνὴ τῶν ζωντανῶν» σύμφωνα μὲ μιὰ εὐφυῆ ἑρμηνεία».

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΤΟΥΒΑΛΟΥ: Ο ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ, Η ΑΘΕΪΑ ΚΑΙ Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΩΘΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΜΑΣ

Άφωνους και συγκινημένους μας αφήνει η Καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών Μαρία Μαντούβαλου, με την ομιλία της στην ημερίδα «Ελληνορθόδοξη παιδεία ή άθεα γράμματα;» στο Βελλίδειο, την Κυριακή 7-5-2017

Πραγματικούς κεραυνούς εξαπέλυσε η Καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών Μαρία Μαντούβαλου κατά των «εμπόρων των εθνών» αλλά και των «μασκοφόρων» της πνευματικής και πολιτικής ηγεσίας μας, που καταστρέφουν την Παιδεία, προωθώντας εθνομηδενισμό και αθεΐα, με διεθνισμό, παγκοσμιοποίηση, πολυπολιτισμικότητα και νέα τάξη πραγμάτων, μιλώντας στην ημερίδα «Ελληνορθόδοξη παιδεία ή άθεα γράμματα;» στο Βελλίδειο, στις 7-5-2017 μ.Χ., παρουσία των Μητροπολιτών Θεσσαλονίκης Ανθίμου και Σιατίστης Παύλου!

Η κα Μαντούβαλου τόνισε ότι όλοι αυτοί δεν μπορούν να ανήκουν στο Ελληνικό Έθνος, αλλά μόνον κατά παραχώρηση στους Έλληνες πολίτες, ενώ προειδοποίησε για το τελικό χτύπημά τους με την σχεδιαζόμενη αλλαγή Συντάγματος (σχέδιο Μάνου – Αλιβιζάτου), όπου ανέφερε ένα προς ένα τα ζωτικά για εμάς άρθρα που θέλουν να αλλάξουν ή να καταργήσουν (όπως την επικρατούσα θρησκεία, την αποστολή της παιδείας κ.α.), προκειμένου να ισοπεδώσουν τα πάντα, ενώ καυτηρίασε ανηθικότητα, αντιχριστιανισμό, δουλικότητα, ελληνοποιήσεις και τα κατασκευασμένα συνθήματα, προκειμένου να αλλοιωθεί η Ελλάδα, η ψυχή και η σκέψη της!

Φώναξε πως με αυτές τις αλλαγές που προτείνονται «έπεσαν οι μάσκες και φάνηκαν οι γουρνόλυκοι» κατά τον Μακρυγιάννη!
Χαρακτήρισε «γαλλικό εμφύλιο» την Γαλλική Επανάσταση και «Διαφωτισμό με στιλέτα» το αποτέλεσμά της, «δήθεν επανάστηση» τη Ρωσική, «φράξια» το κατεστημένο της Παιδείας και «αρνητές του Έθνους» κάποιους Πανεπιστημιακούς, προειδοποιώντας για «την οργή των νεκρών»!
Η Μαρία Μαντούβαλου, βάζοντας φωτιά στις καρδιές σα νέα Μπουμπουλίνα, τόνισε πως σκοπός όλης αυτής της «υπονόμευσης» κατά των Ελληνόπουλων και όλων αυτών που γίνονται εναντίον της παιδεία μας, είναι το «να μειωθεί ο ζήλος όλων των δασκάλων που πασχίζουν να κάνουν τα παιδιά ασπίδες της πατρίδας και φροντίζουν να τονώσουν και να διατηρήσουν αλώβητη την ιστορική μνήμη, που αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα για τη διατήρηση και ενίσχυση της ελληνορθόδοξης συνείδησης»!

Χαρακτήρισε «επίορκους» όλους τους υπονομευτές και καταστροφείς της Παιδείας και όχι απλά «άθεα», αλλά «εθνοκτόνα» τα γράμματα που διδάσκονται στα σχολεία με εντολές των Υπουργών…
Καυτηρίασε την παιδεία του «σεξουαλικού προσανατολισμού», του δήθεν «αντιρατσισμού» και των «μειονοτήτων» και των «συμβολαίων τιμής» των μαθητών για δήθεν «δημοκρατία» που στην πραγματικότητα είναι «φασισμός» και «εκτέλεση εντολών ξένων κέντρων»!

Κατήγγειλε ακόμη τον πόλεμο που υφίσταται η συνέχεια του ελληνικού έθνους, το 1821 και το 1922, ενώ παραλείπονται τα «Ελληνικά Ολοκαυτώματα»!
Μίλησε για «αφελληνισμό της παιδείας» και κατηγόρησε ευθαρσώς «το Υπουργείο Παιδείας που διοικείται από γραικύλους ανθέλληνες Πανεπιστημιακούς Καθηγητές που τολμούν και δεν ντρέπονται να αναφέρουν ως «τζιχαντιστές τους Μακεδονομάχους»»!

Θύμισε ότι ο Γιωργάκης Παπανδρέου αφαίρεσε τον τίτλο «Εθνική» από το Υπουργείο Παιδείας, ενώ τα έβαλε με το «προπαγανδιστικό κανάλι της ΕΡΤ» που ανήμερα της εθνικής εορτής της 25ης Μαρτίου είχε συζήτηση με τίτλο «ποιος φοβάται την Ιστορία», όπου προπαγανδίζονταν τα καινούρια βιβλία Ιστορίας, που δεν θα αναφέρονται πια «στην λαμπρή Ελλάδα και το παρελθόν της», λέγοντας πως «είναι παράλογο να ξέρουνε οι Έλληνες μαθητές για το Βυζάντιο και την Αρχαιότητα και όχι για την ελληνική Μετανάστευση»…

Ζήτησε επίσης σύσταση «Εθνικού Δικαστηρίου» για την προστασία του έθνους, της παιδείας και της Ιστορίας μας και κατηγόρησε την Κυβέρνηση για «Παιδομάζωμα» των μαθητών, που εκπαιδεύουν τα παιδιά ώστε να γίνουν «Ανθέλληνες»!

Κλείνοντας την δυναμική και θυελλώδη ομιλία της που ξεσήκωσε ρίγη ενθουσιασμού, η Μαρία Μαντούβαλου απήγγειλε κάποιους γεμάτους νόημα στίχους του Νίκου Γκάτσου:

«Πότε θ’ ανθίσουνε τούτοι οι τόποι
Πότε θα ‘ρθούνε κανούργιοι ανθρώποι
να συνοδεύσουνε την βλακεία
στην τελευταία της κατοικία».



Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΕΔΩΣΕ ΑΔΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΕ ΣΧΟΛΗ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΗΡΕ ΠΙΣΩ

Την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του Εργαστηρίου Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας, ζήτησε από τον ΕΟΠΠΕΠ ο υφυπουργός Παιδείας, Δημ. Μπαξεβανάκης.
Αφορμή, στάθηκαν δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι ο Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων και Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΟΠΠΕΠ) χορήγησε άδεια λειτουργίας σε Κέντρο Δια Βίου Μάθησης με τον διακριτικό τίτλο «Εναλλακτική Παιδεία», το οποίο λειτουργεί ως Εργαστήριο Ελευθέρων Σπουδών Αστρολογίας.

Ο κ. Μπαξεβανάκης ζήτησε την Τρίτη από τον πρόεδρο του ΕΟΠΠΕΠ να ανακληθεί αμέσως η συγκεκριμένη άδεια λειτουργία και να ελεγχθούν οι ευθύνες του εισηγητή της υπόθεσης. Σημειώνεται, ότι ο ΕΟΠΠΕΠ είναι οργανισμός αυτόνομος, εποπτευόμενος από το Υπουργείο Παιδείας.

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

ΓΙΑΤΙ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ ΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Κωνσταντίνος Χολέβας

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821 θα συνοδευθεί από τη μονότονη προσπάθεια κάποιων «προοδευτικών» να ξαναγράψουν την Ιστορία

Μόνιμος στόχος των συγκεκριμένων διανοουμένων και αρθρογράφων είναι το Κρυφό Σχολειό. Το χαρακτηρίζουν μύθο και το χλευάζουν. Προφανώς διακατέχονται είτε από άγνοια είτε από εμπάθεια. Αντιλαμβάνομαι ότι οι στόχοι τους είναι δύο. Πρώτον να υποβαθμίσουν τον πατριωτικό ρόλο της Εκκλησίας και δεύτερον να εξωραΐσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να την παρουσιάσουν φιλελεύθερη και ανεκτική.

Ας έλθουμε στον πρώτο στόχο τους. Τους ενοχλεί η υπενθύμιση ότι στα δύσκολα χρόνια της δουλείας η Ορθόδοξη Εκκλησία και οι κληρικοί ανέλαβαν την εκπαίδευση και την εθνική αφύπνιση των υποδούλων. Δεν θα καταφύγουμε σε μαρτυρίες Ελλήνων της εποχής εκείνης. Θα θυμίσουμε τί έγραφε σε επιστολή του ο Ρωμαιοκαθολικός Γκέρλαχ, πάστορας της Γερμανικής Πρεσβείας της Κωνσταντινουπόλεως το 1575. Αντιγράφουμε από το σπουδαίο σύγγραμμα του συγχρόνου μας Γερμανού Ρωμαιοκαθολικού κληρικού και Νεοελληνιστή Γκέρχαρντ Ποντσκάλσκι «Η Ελληνική Θεολογία επί Τουρκοκρατίας», (ελληνική έκδοση Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης, 2005): «Πουθενά σε ολόκληρη την Ελλάδα δεν ευδοκιμεί η μελέτη. Δεν υπάρχουν δημόσιες ακαδημίες ή καθηγητές, με εξαίρεση τα κοινά σχολεία, όπου διδάσκονται τα αγόρια ανάγνωση με το Ωρολόγιο, την Οκτώηχο, το Ψαλτήριο και άλλα βιβλία που χρησιμοποιούνται στις ακολουθίες. Ελάχιστοι όμως από τους ιερείς και τους μοναχούς κατανοούν πραγματικά αυτά τα βιβλία» (σελ. 86). Να, λοιπόν, που ένας Γερμανός κληρικός του 16ου αιώνος, ο οποίος δεν είχε κανένα λόγο να κατασκευάζει μύθους υπέρ του Ορθοδόξου κλήρου, παραδέχεται σε επιστολή του προς τον Γερμανό λόγιο Μαρτίνο Κρούσιο, ότι οι μοναχοί και οι κληρικοί ήταν οι μόνοι που αγωνιζόντουσαν κατά την περίοδο εκείνη να μορφώσουν τα Ελληνόπουλα, παρά τα δικά τους μορφωτικά κενά.

Ερχόμαστε τώρα στην προσπάθεια των κατασκευαστών της «προοδευτικής Ιστορίας» να εξωραΐσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Υποστηρίζουν ότι δεν υπήρχε καταπίεση εις βάρος της παιδείας των Ορθοδόξων Ελλήνων. Ας δούμε όμως πώς περιγράφει το κλίμα του 17ου αιώνος ένας επιφανής Έλληνας που τελικά έχασε την ζωή του λόγω της υπερβολικής τόλμης του. Καταθέτουμε τη μαρτυρία του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Κυρίλλου Λουκάρεως, ο οποίος στραγγαλίστηκε το 1638 από τους Τούρκους. Έγραφε το 1616 σε μία πραγματεία του- προκήρυξη προς τους Έλληνες: « Ημπορούσι να είπουν οι Λατίνοι… μάθημα και σοφίαν δεν έχετε, αμή είσθε δούλοι και έχετε τους Τούρκους πάνω από τα κεφάλια σας… Όσον πως δεν έχομεν σοφίαν και μαθήματα αλήθεια είναι…. Η πτωχεία και η αφαίρεσις της βασιλείας μας το έκαμαν και ας έχωμεν υπομονήν». Ομολογεί ο Πατριάρχης με αρκετό θάρρος ότι οι Έλληνες δεν είχαν «μαθήματα», δηλαδή σχολεία, διότι ήσαν υπόδουλοι. Έχασαν το κράτος τους και λόγω εχθρικής καταπίεσης δεν μπορούν να μορφωθούν, με αποτέλεσμα να τους ειρωνεύονται οι Δυτικοί Χριστιανοί.

Επισημαίνουν οι αμφισβητίες: Μα καλά τον 18ο αιώνα έχουμε πλέον αξιόλογα ελληνικά σχολεία στα Γιάννενα, στην Κοζάνη, στην Σμύρνη, στο Άγιον Όρος κλπ. Και ο Πατροκοσμάς σχολεία ίδρυε. Απαντούμε ότι την εποχή εκείνη είχε χαλαρώσει κάπως η Οθωμανική αυθαιρεσία λόγω πιέσεων έξωθεν. Όμως και τότε ακόμη υπήρχε ανάγκη για κρυφά μαθήματα. Γιατί; Την απάντηση δίνει ο Γάλλος δημοσιογράφος Ρενέ Πυώ στο βιβλίο του « Δυστυχισμένη Βόρειος Ήπειρος» (ελληνική έκδοση ΤΡΟΧΑΛΙΑ, Αθήνα χ.χρ.): Ο Πυώ ακολούθησε το 1913 τον Ελληνικό Στρατό που απελευθέρωσε την ενιαία Ήπειρο και διηγείται τί άκουσε σχετικά με την Τουρκοκρατία στο Αργυρόκαστρο: «Κανένα βιβλίο τυπωμένο στην Αθήνα δεν γινόταν δεκτό στα σχολεία της Ηπείρου. Ήταν επιβεβλημένο να τα προμηθεύονται όλα από την Κωνσταντινούπολη. Η Ελληνική Ιστορία ήταν απαγορευμένη. Στην περίπτωση αυτή λειτουργούσαν πρόσθετα κρυφά μαθήματα, όπου ο νεαρός Ηπειρώτης μάθαινε για τη μητέρα πατρίδα, διδασκόταν τον εθνικό της ύμνο, τα ποιήματά της και τους ήρωές της» (σελ 126). Ένας Γάλλος πολεμικός ανταποκριτής καταγράφει χωρίς φόβο και πάθος την κατάσταση της παιδείας στον τομέα της παιδείας στις αρχές του προηγουμένου αιώνος. Κρυφά μαθήματα για τα ελληνόπουλα. Αυτή είναι η αλήθεια, την οποία οι δήθεν προοδευτικοί θέλουν να αγνοούν. Αλλά οι μαρτυρίες τούς διαψεύδουν.

Αδιάψευστοι μάρτυρες είναι τα τοπωνύμια. Στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, στη Βοιωτία, στις Κυκλάδες, στην Ήπειρο, στη Μακεδονία, στη Μικρά Ασία, παντού όπου έζησε ο Ελληνισμός διασώζεται ακόμη το τοπωνύμιο Κρυφό Σχολειό. Δεν μπορεί σε τόσα διαφορετικά μέρη να…..έπαθαν οι κάτοικοι ομαδική παράκρουση! Η προφορική παράδοση από γενιά σε γενιά διέσωσε στην ιστορική μνήμη την αλήθεια για το Κρυφό Σχολειό.

Αυτήν ακριβώς που περιγράφει ο υπασπιστής του Κολοκοτρώνη Φώτιος Χρυσανθόπουλος ή Φωτάκος, όταν γράφει στον Α΄ τόμο των Απομνημονευμάτων του (σελίδα 46) ότι τα ελληνικά μαθήματα επί Τουρκοκρατίας τα είχαν αναλάβει οι ιερείς και σε ορισμένες περιόδους αυτά «εγίνοντο εν τω σκότει και προφυλακτά από τους Τούρκους»!

Όσοι ενδιαφέρονται για πληρέστερη διερεύνηση του θέματος μπορούν να βρουν δεκάδες μαρτυρίες για τα βάσανα της παιδείας επί Τουρκοκρατίας στο βιβλίο του Γεωργίου Κεκαυμένου με τίτλο «Το Κρυφό Σχολειό- Το Χρονικό μιας Ιστορίας» (Εναλλακτικές Εκδόσεις, 2013). Χρήσιμα στοιχεία περιέχει και το φυλλάδιο της Αποστολικής Διακονίας με τίτλο: «Το Κρυφό Σχολειό- Μύθος ή Πραγματικότητα;». Καλή μελέτη!

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων
Άρθρο στην εφημερίδα ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 

Πέμπτη, 9 Μαρτίου 2017

ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΝΕΙ ΤΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ ΞΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΧΡΕΩΜΕΝΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΤΗΣ EE

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΕΥΝΟΗΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ...
ΠΩΣ Η ΑΓΑΠΗ ΤΗΣ ΟΜΩΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ, ΕΞΕΠΛΗΞΑΝ, ΑΠΟΣΤΟΜΩΣΑΝ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΕΝΑΝ ΕΥΡΩΠΑΙΟ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟ ΠΟΛΙΤΗ ΝΑ ΥΠΟΚΛΙΘΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΠΡΕΣΒΕΙΡΑ !!!

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΕΣΕΙΣ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΔΙΑΚΡΙΝΕΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΝΟΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΣΤΡΟΦΙΑ, ΑΛΛΑ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΣΑΝ ΣΚΙΑ ΜΙΑ ΣΤΑΜΠΑ ... ΕΧΕΤΕ ΤΗ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΤΕΜΠΕΛΗ, ΤΩΝ ΑΝΕΜΕΛΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ ΠΟΥ ΜΟΝΟ Η ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΙ Ο ΥΠΝΟΣ ΤΟΥΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ... ΖΗΤΑΤΕ ΤΟ ΕΤΟΙΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΕΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΚΤΗΣΕΤΕ... ΖΕΙΤΕ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΜΑΣ ΑΦΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΤΕ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟΣ ΟΤΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΤΕ ... ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΤΕ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΤΟ ΑΞΙΖΑΤΕ ... ΑΓΝΟΗΣΑΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΩΤΑ ΠΟΥ ΔΩΣΑΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΠΟΠΟΙΗΘΗΚΑΤΕ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ...

ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ: Η ΧΩΡΑ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ, ΜΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ  ΝΑ ΟΜΙΛΩ ΣΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΑΣ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ... ΒΛΕΠΕΤΕ, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ, ΧΡΕΩΘΗΚΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΚΟΜΑ ΝΑ  ΟΜΙΛΟΥΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ 'Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, ΝΑ ΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ... ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΡΤΑΜΕ ΠΛΕΟΝ ... ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΘΕΛΟΥΝ ΔΙΑ ΝΟΜΟΥ ΝΑ ΧΑΘΕΙ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΙΜΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ... ΑΝ ΣΑΣ ΡΩΤΗΣΩ ΚΥΡΙΕ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΤΕ ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΣΑΣ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΘΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΠΡΙΝ ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕΤΕ... ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΜΩΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΥΤΗ ΑΜΕΣΩΣ ΛΕΝΕ: ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ, ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ, ΜΙΑΟΥΛΗΣ, ΛΕΩΝΙΔΑΣ, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ, ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ... ΔΕΝ ΑΠΕΧΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ DNA ΑΝΤΛΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ... Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ, ΤΟ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΝΩΠΟ ΣΤΗ ΨΥΧΗ ΜΑΣ ... ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΑΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΩΡΑ, ΑΝ ΚΥΒΕΡΝΑΣΑΙ ΑΠΟ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΞΕΝΟΦΕΡΤΑ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ ...

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΑΝ ΥΠΟΝΟΕΙΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΣΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΑΥΤΟΙ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΕΚΛΕΞΑΤΕ; ΑΡΝΕΙΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΠΗΡΑΤΕ;

ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ:
 ΕΜΕΙΣ ΕΚΛΕΞΑΜΕ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΕΡΕΙΣΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΤΑΓΕΣ ΞΕΝΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ... ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ, ΜΕ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΡΙΖΕΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΝ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΗΣ ΕΚΛΟΓΗΣ ΤΟΥΣ... ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΓΕΘΟΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΑΥΤΗΣ ΚΑΙ ΟΥΤΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΗΚΕ ΧΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ... ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΖΕΣΤΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑΤΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΑΝ ΔΟΣΕΙΣ ΤΟΚΩΝ ΦΤΙΑΧΤΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ... Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΣΥΝΤΗΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΑ 54 ΔΙΣ ΕΤΗΣΙΩΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΕΣΟΔΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΦΕΡΟΜΕΝΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ ΕΠΕΜΒΑΙΝΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΧΕΤΟΥΝ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΑΔΥΝΑΤΙΖΕΙ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΕΙ ΤΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ ΠΟΥ ΤΗ ΘΕΜΕΛΙΩΝΟΥΝ ... ΥΠΟΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΠΛΕΟΝ Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ... ΣΑΡΩΝΕΙ Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ...

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ: ΕΣΕΙΣ ΟΜΩΣ ΖΕΙΤΕ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΖΕΤΕ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΤΩΝ ΓΟΝΙΩΝ ΣΑΣ, ΠΟΥ ΑΠ' ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΠΟΥ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΠΕΡΙΓΡΑΨΑΤΕ, ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ, ΑΦΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΥΤΟ ΦΟΙΤΟΥΝ ΑΡΚΕΤΟΙ ΟΜΟΕΘΝΕΙΣ ΣΑΣ ...

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ... ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΟΜΩΣ Ο ΘΕΟΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΗΜΕΡΕΣ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΚΥΡΙΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΠΡΩΤΕΣ ΠΡΩΙΝΕΣ ΩΡΕΣ ΤΗΝ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ ΝΑ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟ ΒΡΑΔΥ, ΠΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΖΥΓΟ ΤΟΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΔΕΙΠΝΗΣΕΙ ΣΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ ΣΕΡΒΙΡΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ... ΤΟ ΜΟΝΟ, ΠΟΥ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΝΙΩΣΕ ΚΑΤΟΡΘΩΣΕ ΝΑ ΠΕΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑΡΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ, ΗΤΑΝ: "ΣΥΓΝΩΜΗ ΕΛΛΑΔΑ"

Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

ΘΥΜΑ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΑΘΗΤΕΣ

Θύμα εκφοβισμού ένας στους τρεις μαθητές, σύμφωνα με πανελλαδική έρευνα 

Ανησυχία προκαλούν τα αυξημένα κρούσματα σχολικής βίας και εκφοβισμού, τα οποία διαδραματίζονται, κατά κύριο λόγο, στο προαύλιο των σχολείων κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων. Αυτό προκύπτει από έρευνα του Παρατηρητηρίου για τη Βία στα Σχολεία του υπουργείου Παιδείας, στοιχεία της οποίας είδαν το φως της δημοσιότητας με αφορμή τη χθεσινή Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού. 

Σύμφωνα με την έρευνα, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 60.000 μαθητές από όλη τη χώρα και αφορά το διδακτικό έτος 2014, τρεις στους 10 ανηλίκους έχουν ασκήσει βία σε κάποιον συνομήλικό τους, με την πλειοψηφία των περιστατικών (56%) να λαμβάνει χώρα στο προαύλιο των σχολείων.
Η πιο συχνή μορφή
Την ίδια ώρα, από τα αποτελέσματα της πανελλήνιας έρευνας για την ενδοσχολική βία στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, που πραγματοποιήθηκε το διάστημα μεταξύ Δεκεμβρίου 2015 και Ιανουαρίου 2016, φαίνεται ότι η πιο συχνή μορφή εκφοβισμού στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση είναι ο λεκτικός (56,5%) και ακολουθεί ο σωματικός (30,5%). Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι μαθητές-θύματα ενδοσχολικής βίας απευθύνονται για βοήθεια κυρίως στην οικογένειά τους αλλά και στους δασκάλους τους. 
Στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, το 36% των μαθητών έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού, τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του, ενώ αποδεικνύεται ότι τα αγόρια είναι αυτά που εμπλέκονται περισσότερο σε περιστατικά σχολικής βίας, σε ποσοστό 30,64%. 
Σε μήνυμά του για την Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού, ο υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου σημείωσε ότι είναι ανάγκη να ενισχυθούν ο δημοκρατικός και ο κοινοτικός χαρακτήρας του σχολείου και να δοθεί έμφαση στην παιδαγωγική λειτουργία του, προκειμένου να εξαλειφθεί η σχολική βία.

dimokratianews,07.03.2017

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: ΚΑΤΑΚΕΡΑΥΝΩΝΕΙ ΤΟΝ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ Ν. ΑΛΙΜΠΡΑΝΤΗΣ

Μία πολύ αυστηρή επιστολή προς τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου απέστειλε ο Νικήτας Αλιμπράντης, με θέμα την λεγόμενη θεματική εβδομάδα.
Ο καθηγητής Κοινωνιολογίας στο ΔΠΘ ζητά από τον υπουργό να αποσύρει την σχετική διάταξη παραθέτοντας τους λόγους για τους οποίους αυτό είναι αναγκαίο.

Αναλυτικά η επιστολή:
Αίτηση ανάκλησης της υπουργικής εγκυκλίου (αρ. πρωτ. Φ20.1/220482/Δ2, 23-12-2016) με θέμα Υλοποίηση στα γυμνάσια Θεματικής Εβδομάδας με τίτλο ‘Σώμα και ταυτότητα’ ως προς τον άξονα ‘Έμφυλες ταυτότητες’.

Oι υπογράφοντες καθηγητές Πανεπιστημίων, άνθρωποι των γραμμάτων και γονείς λάβαμε γνώση της εγκυκλίου του Υπουργού Παιδείας που περιλαμβάνει και ‘διαφωτιστικά’ μαθήματα για την σεξουαλικότητα. Έχοντας γνωρίσει τον «Διαφωτισμό» της Δύσης και το σημερινό υπαρξιακό κενό της που παίρνει οποιεσδήποτε κατευθύνσεις γιατί δεν έχει πυξίδα, διαμαρτυρόμαστε για το δήθεν προοδευτικό κείμενο που ουδετεροποιεί την διάκριση των φύλων, με γνωστά αλλ’ εκπληκτικά αίολα ‘συνθήματα’, όπως «βιολογικό και κοινωνικό φύλο» [βλ. της Simone de Beauvoir «η γυναίκα δεν γεννιέται, γίνεται» (κοινωνικά)], «αποδομώντας τα έμφυλα στερεότυπα» (!), «Φύλο, σεξουαλικός προσανατολισμός και ανθρώπινα δικαιώματα», «Ομοφοβία και τρανσφοβία στην κοινωνία και το σχολείο»! Επειδή υπάρχει κίνδυνος να προωθηθούν διαστροφικές τάσεις στα νεαρά άτομα, ζητούμε επειγόντως να ανακληθεί η εγκύκλιος και επομένως να αποσυρθεί από την διακίνησή της στα σχολεία.

Επίσης θεωρούμε πώς ο διαχρονικός συνολικός ελληνικός πολιτισμός αναδεικνύει το απερίγραπτο κάλλος και την μοναδικής σημασίας σχέση ανδρός και γυναικός ως έρως προσώπων και όχι ως βιολογικών σεξιστικών αντικειμένων. Ο άνδρας και η γυναίκα αποτελούν τα δύο ήμισυ της καθόλου ανθρωπίνης φύσεως και μόνον η καθολική, σωματική, ψυχική, πνευματική, ένωση τού ανδρός και της γυναικός καθιστά ολόκληρο τον άνθρωπο και δημιουργεί κοινωνία προσώπων και πολιτών ελευθέρων. Οι ομοφυλικές σχέσεις όσο και αν υποχρεούμεθα να τις σεβαστούμε ως ελεύθερη επιλογή συμπολιτών μας, όμως ως επιστήμονες γνωρίζουμε πώς αδυνατούν να πραγματοποιήσουν την ανθρώπινη φύση στην πληρότητα τής προσωπικής ετερότητας και εγκλωβίζουν κυριολεκτικώς την ανθρώπινη ψυχή στήν πραγματική «ομοφοβία», «ρατσισμό», ανδρών η γυναικών πού επιλέγουν νά περιοριστούν στην μισή ανθρώπινη φύση. Γι’ αυτό αρνούμεθα τα παιδιά μας νά γίνονται αντικείμενο ομοφυλοφιλικής προπαγάνδας από την νεαρή τους ηλικία αντίθετα με την φυσιολογική τους πνευματική και ψυχοσωματική ανάπτυξη. Κανείς δεν δικαιούται να επεμβαίνει με πρόσφατα ιδεολογήματα στον χώρο της παιδικής ψυχής και ψυχολογίας ερήμην μάλιστα των γονέων.

Συμπερασματικά, ως γονείς, δεν δεχόμαστε την ισοπέδωση των σεξουαλικών επιλογών και επικαλούμεθα την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) που, αναγνωρίζοντας την ελευθερία της εκπαίδευσης, δίνει το δικαίωμα στους γονείς να εξασφαλίζουν την εκπαίδευση και την διδασκαλία των παιδιών τους σύμφωνα με τις πεποιθήσεις τους, δηλαδή με τις βιοθεωρητικές αντιλήψεις τους, που ανήκουν στο πεδίο των φιλοσοφικών πεποιθήσεων (άρθρο 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ). Κατά συνέπεια, δηλώνουμε ότι, αν δεν ανακληθεί άμεσα το αναφερθέν τρίτο τμήμα της εγκυκλίου, θα απαιτήσουμε, σύμφωνα με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δικαιωμάτων του ανθρώπου (ΕΔΔΑ) (π.χ. υπόθεση Folgero), έγκαιρη απαλλαγή των παιδιών μας από την σχετική διδασκαλία της θεματικής εβδομάδας και ελπίζουμε να μην υπάρξει από τους εκπαιδευτικούς αντίρρηση στο αίτημα απαλλαγής• σε αντίθετη περίπτωση, θα αναγκασθούμε να καταφύγουμε στην δικαιοσύνη, ζητώντας την άμεση αναστολή εφαρμογής του κειμένου, επικαλούμενοι την άμεση εφαρμοστικότητα (self executing) των αποφάσεων του ΕΔΔΑ.

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ: ΣΧΟΛΕΙΟ: ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ;

ΣΧΟΛΕΙΟ: ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ;

Δυστυχῶς βιώνουμε ἕνα τραγικό κατάντημα στήν ἐποχή μας. Παρακολουθοῦμε μέ πόνο, ὀδύνη καί ἀποτροπιασμό νά γκρεμίζονται βασικοί θεσμοί τῆς ζωῆς τοῦ τόπου μας καί νά ὑποβαθμίζονται παντελῶς. Ἕνας θεσμός πού καταρρακώνεται εἶναι καί αὐτός τοῦ σχολείου. Ἀνακατατάξεις περίεργες, ταραχή στήν ἐκπαιδευτική κοινότητα, παιδιά μεταναστῶν στά σχολεῖα με ἀπώτερο στόχο τήν ἀλλοίωση τοῦ ἑλληνορθοδόξου φρονήματος στα παιδιά μας, μάθημα θρησκειολογίας και ὄχι θρησκευτικῶν καί ἄλλες ἀντι-ἐκπαιδευτικές ἐνέργειες. Ἀλλά κι αὐτό τό τελευταῖο τερατούργημα; Θεματική ἑβδομάδα, πού θά περιλαμβάνει ἑνότητα γιά τίς «ἔμφυλες ταυτότητες». Πραγματικά βόμβα ὄχι μόνο στήν συνύπαρξη ἀρρένων καί θηλέων στίς σχολικές αἴθουσες, ἀλλά «βόμβα μεγατόνων» στις ἀθῶες παιδικές ψυχές.

Δηλαδή λίγο πιό ἀναλυτικά… Ἔστειλε το Ὑπουργεῖο Παιδείας ἀπό τόν μήνα Δεκέμβριο ἐγκύκλιο στά Γυμνάσια τῆς χώρας, μέ τόν χαρακτήρα τοῦ ἐπείγοντος μάλιστα, ὅπου ὁρίζει νά διενεργηθεῖ Θεματική Ἑβδομάδα ὑπό τόν γενικό τίτλο «Σῶμα καί Ταυτότητα». Τό πρόγραμμα θά ἔχει 3 ἑνότητες (Διατροφή, Ἐθισμός-Ἐξαρτήσεις καί  Ἔμφυλες Ταυτότητες). Τά μέν δύο πρῶτα εἶναι πράγματι χρήσιμα γιά τήν ζωή τῶν παιδιῶν, ἀλλά τό τρίτο; Μάλιστα ἀναφέρεται στήν σχετική ἐγκύκλιο ὅτι θά ἀποδομηθοῦν τά στερεότυπα γύρω ἀπό τά θέματα τῶν σχέσεων τῶν δύο φύλων, τοῦ ἀνδρικοῦ καί τοῦ γυναικείου. Δηλαδή θά ἀναπτυχθοῦν στά παιδιά μας ἔννοιες γύρω ἀπό τήν ὁμοφυλοφιλία, τήν τρανσφοβία καί ὅτι ὑπάρχουν κι ἄλλες μορφές σχέσεων μεταξύ ἀνδρῶν καί γυναικῶν, ἀλλά καί ἄλλοι τύποι οἰκογένειας∙ μέ δύο πατέρες ἤ δύο μητέρες. Παράλληλα θά πραγματοποιηθοῦν καί ἐνημερώσεις στούς γονεῖς καί τούς ἐκπαιδευτικούς.
Ἀλήθεια ποιός ἐπιστήμονας ἤ σοβαρός ἄνθρωπος ἔκρινε ὅτι μποροῦν νά διδαχθοῦν τέτοιες ἔννοιες στίς ἀθῶες παιδικές καί ἐφηβικές ψυχές; Εἶναι ἐπιστημονικά κατοχυρωμένο ἕνα τέτοιο ἐκπαιδευτικό ἀντικείμενο καί πρόγραμμα; Και ὅποιοι τό πρότειναν σέ ποιά Πανεπιστήμια τό διδάχθηκαν; Μήπως σέ χώρους πού καθοδηγοῦνται ἀπό τήν Παγκοσμιοποίηση καί τή Νέα Τάξη Πραγμάτων; Σαφῶς καί δέν ἀποτελεῖ σοβαρή ὑπόθεση διδασκαλίας ἕνα τέτοιο πρόγραμμα. Πῶς τολμᾶτε κύριοι ὑπεύθυνοι τῆς ἐκπαιδευτικῆς πολιτικῆς νά βομβαρδίζετε τίς ψυχές τῶν παιδιῶν μέ στάσεις καί ἔννοιες ζωῆς, πού ἀκόμη κι ἕνας ἐνήλικας θά ἔπρεπε νά ντρέπεται νά τίς ἀκούει καί νά τίς συζητᾶ; Πῶς τολμᾶτε νά προτείνετε στά παιδιά, πού δέν ἔχουν ἀναπτύξει τόν διανοητικό καί συναισθηματικό τους κόσμο, καί ὡς έκ τούτου εἶναι πιό εὐάλωτα, νά διαλέξουν τό κοινωνικό τους φῦλο; Ἄν ἐπιθυμοῦν νάεἶναι ἄνδρες ἤ γυναῖκες, παρά τό βιολογικό τους φῦλο, ὅπως γεννήθηκαν δηλαδή. Γιατί νά γκρεμίζεται μέσα στίς παιδικές ὑπάρξεις ἡ ὀντολογική τους ὑπόσταση; Πουθενά δέν ἀναφέρει ἡ πραγματική ψυχολογία, ὄχι ἡ πληρωμένη καί ὑποκειμενική, ὅτι ἡ ὁμοφυλοφιλία δέν εἶναι ἀσθένεια. Ἀντιθέτως θεωρεῖται ὡς ψυχικό νόσημα. Θἀ διδάξουμε δηλαδή τήν νομιμοποίηση παθῶν ἀντιθέτων στό Νόμο τοῦ Θεοῦ; Μέ ποιο δικαίωμα; Καί γιατί παραθεωρεῖται ἡ γνώμη τῶν γονέων, οἱ ὁποῖοι καί ἔχουν ἀποκλειστική εὐθύνη γιά τήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν τους;
Ποιος θά μαζεύει τά ψυχικά συντρίμμια τῶν παιδιῶν μας μετά; Ποιός θά τά συγκρατεῖ ἀπό τίς ἠθικές παρεκτροπές ἤ τίς σεξουαλικές παρενοχλήσεις, πού θά προκύψουν, ὅπως σημειώθηκε σέ ἀντίστοιχο ἐγχείρημα στήν Κῦπρο; Καί ποιοί θά διδάξουν στά παιδιά τέτοια εὐαίσθητα θέματα, πού δέν ἀντέχει μιά ἀθῶα παιδική ψυχή νά σηκώσει; Μήπως ἄνθρωποι μέ σχετικά πάθη; Τότε «ἡ ἐσχάτη πλάνη θα εἶναι χείρων τῆς πρώτης» καί φοβούμαστε ὅτι θά πράγματα θά γίνουν ἀνεξέλεγκτα. Κι ἀν θεριέψουν τά ἀνθρώπινα πάθη καί σέ κάποιους διδάσκοντες καί ἔχουμε φαινόμενα παιδοφιλίας; Πρέπει να σκεφτοῦμε πολύ σοβαρά τίς συνέπειες! Νά μή παίζουμε «ἐν οὐ παικτοῖς»! Ὀφείλουν νά ἀντιδράσουν οἱ γονεῖς μέ τρόπο νηφάλιο, εἰρηνικό, χωρίς μῖσος, ἀλλάμέ ἐπιχειρήματα, βάσει νομοθεσίας καί νά ζητήσουν ἀπαλλαγή γιά τά παιδιά τους ἀπ’ αὐτές τίς αἰσχρές διδασκαλίες!
Ἀπαιτεῖται ἐγρἠγορση καί σωφροσύνη γιά νά ἔχουμε σχολεῖα πραγματικά ἐκπαιδευτήρια γνώσεων καί ἤθους καί ὄχι σχολεῖο δάσκαλο διαφθορᾶς!

Χριστιανική Ἕνωση Καλαμάτας

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2016

ΤΙ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΛΟΥΜΕ;

Πολὺς λόγος γίνεται τὸν τελευταῖο καιρὸ στὴν Πατρίδα μας γιὰ τὸ μεῖζον θέμα τῆς Παιδείας. Ἀκούγον­ται διάφορες ἀπόψεις γιὰ τὸ ποιὸς θὰ πρέπει νὰ εἶναι ὁ προσανατολισμός της, τί θὰ παρέχει στὰ παιδιά μας. Κα­θὼς ἐπικρατεῖ πολλὴ σύγχυση γύρω ἀπὸ τὰ ζητήματα αὐτά, ἂς προσπαθήσουμε νὰ ξεδιαλύνουμε κάπως τὰ πράγματα. Νὰ δοῦμε τελικὰ τί σχολεῖο θέλουμε γιὰ τὰ παιδιά μας, ποιὸ χαρακτήρα πρέπει νὰ ἔχει ἡ Παιδεία μας.

Πρῶτα ἀπ’ ὅλα στόχος καὶ ἐπιδίωξή της θὰ πρέπει νὰ εἶναι νὰ μεταδίδει στὰ βλαστάρια τοῦ τόπου μας ἦθος. Νὰ ἀναδεικνύει «καλοὺς κἀγαθοὺς» πολίτες, ποὺ θὰ σέβονται τὸν συνάνθρωπό τους, ποὺ θὰ ἔχουν τιμιότητα, εἰλικρίνεια, ἀρετή. Ὄχι Παιδεία ποὺ θὰ παράγει παραμορφωμένους ἀνθρώπους, μὲ γνώσεις πολλές, ἀλλὰ ξερές.
Παιδεία ποὺ θὰ παρέχει στὰ παιδιά μας σωστὴ θρησκευτικὴ ἀγωγή. Ὄχι ἕνα θρησκευτικὸ συγκρητισμό, βάζον­τας στὴν ἴδια θέση τὸν Χριστό μας μὲ τὸν Βούδα ἢ τὸν Μωάμεθ, ἐξομοιώνον­τας τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τὰ ψεύδη τῶν ποικίλων θρησκειῶν. Ἀλλὰ Παιδεία τέτοια ποὺ ὁραματιζόταν ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος: «Ὁ ἄρι­στος ὅρος καὶ σκοπὸς τῆς διδασκαλίας εἶναι αὐτός, τὸ νὰ ὁδηγοῦν οἱ δάσκαλοι τοὺς μαθητὲς μὲ ὅσα πράττουν καὶ μὲ ὅσα λένε, στὸν εὐτυχισμένο βίο ποὺ ὅρισε ὁ Χριστός». Ἔτσι ὅπως τὸ καλεῖ διαχρονικὰ ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου μας: «Ἄφετε τὰ παιδία ἐλθεῖν πρός με», ἀφῆστε τὰ παιδιὰ νὰ ἔρθουν κοντά μου. Σὲ Μένα θὰ βροῦν τὴν ἀλήθεια, τὴ Χάρι, τὴ χαρά, τὴν ἐλευθερία.
Ἀπαραίτητος ὅρος τῆς σωστῆς Παιδείας εἶναι ἀσφαλῶς ἡ παρουσία δασκάλων, παιδαγωγῶν, ποὺ θὰ ἀποτελοῦν πρότυπα γιὰ τὰ παιδιά μας, ποὺ θὰ τὰ ἐμπνέουν. Ὅπως ἐκεῖνες οἱ νεαρὲς διδασκάλισσες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα, ποὺ στὰ δίσεκτα χρόνια τῆς βουλγαρικῆς προπαγάνδας στὰ μέρη τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας μας ἐπιδίωκαν νὰ διορισθοῦν σ’ ἐκεῖνα τὰ ἀκριτοχώρια γιὰ νὰ μεταδώσουν στὰ Ἑλληνόπουλα «ψυχὴ καὶ Χριστό», κατὰ τὴ ρήση τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ. Τέτοια ἦταν – γιὰ νὰ φέρουμε ἕνα παράδειγμα – ἡ δασκάλα Ἀγγελικὴ Φιλιππίδου, ποὺ ὑπηρετοῦσε στὴν Ἀγριανὴ Σερρῶν τὸ 1906. Ἡ ὁποία, μετὰ ἀπὸ ἄνανδρη ἐπίθεση τῶν Βουλγάρων κομιτατζήδων, κι ἐνῶ μεταφερόταν τραυματισμένη στὸ νοσοκομεῖο τῶν Σερρῶν πάνω σ’ ἕνα πρόχειρο φορεῖο, ζητοῦσε νὰ σταματοῦν γιὰ λίγο σ’ ὅλα τὰ χωριά. Καὶ ἀπὸ τὸ κρεβάτι τοῦ πόνου βροντοφώναζε ὅτι ἡ Μακεδονία εἶναι Ἑλλάδα. Ἀλλὰ καὶ πρὶν ἀπὸ λίγες μόνο δεκαετίες ἕνας ἄλλος δάσκαλος, Μακεδόνας κι αὐτός, Κωνσταντῖνος Βαλσαμόπουλος τὸ ὄνομά του, διορισμένος σὲ ἀκριτικὸ σχολεῖο τῆς Ἑλλάδος μας, στὸ Βρον­τερὸ Φλωρίνης, στὰ σύνορα μὲ τὴν Ἀλ­βανία, δὲν δεχόταν μετάθεσή του σὲ κάποιο σχολεῖο τῶν ἀστικῶν κέντρων. Γιατί; Γιὰ νὰ κατορθώσει νὰ τελειώσει τὴν ἐκπαίδευση καὶ τὴ διδασκαλία τῆς σχολικῆς ὕλης ὄχι μόνο στὰ παιδιά του μέσα στὴ σχολικὴ αἴθουσα, ἀλλὰ καὶ στοὺς μαθητές του πέρα ἀπὸ τὰ συρματοπλέγματα, στὰ Ἑλληνόπουλα τῆς Βορείου Ἡπείρου. Καὶ σ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ δίδασκε καὶ τοὺς μάθαινε ἱστορία, χαράζοντας τὸν χάρτη τῆς Ἑλλάδος μας πάνω στὸ χῶμα!
Τέτοιους δασκάλους ἔχει ἀνάγκη ἡ Παιδεία μας! Ποὺ θὰ ἔχουν φόβο Θεοῦ καὶ θὰ συναισθάνονται τὴν ἱερότητα τῆς ἀποστολῆς τους. Ποὺ δὲν θὰ διδάσκουν στοὺς νέους μας ἄθεες ἰδεολογίες. Ποὺ δὲν θὰ σκέφτονται μόνο τὸ ὡράριο καὶ τὸν μισθό. Ἀλλὰ ποὺ θὰ προσφέρουν τὴν ἀλήθεια γιὰ τὴν ἱστορία, τὴν ἑλληνοχριστιανικὴ Παράδοση, τὴ γεμάτη χάρη γλώσσα μας, ἀρχαία καὶ νέα, καὶ θὰ θυσιάζονται γιὰ τὴν προκοπὴ τῶν παιδιῶν!
Δασκάλους ποὺ θὰ ἀναδεικνύουν μαθητὲς μὲ ἡρωικὸ φρόνημα σὰν τὸν Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, ποὺ σὲ ἐφηβικὴ ἡλικία ἄφησε τὸ θρανίο καὶ ἀνέβηκε στὸ βουνὸ γιὰ νὰ ἀγωνιστεῖ γιὰ τὴ λευτεριὰ τῆς Κύπρου, ἀφήνοντας ἀποχαιρετισμὸ στοὺς συμμαθητές του τὸ περίφημο ποίημά του: «Θὰ πάρω μιὰν ἀνηφοριά, θὰ πάρω μονοπάτια, νὰ βρῶ τὰ σκαλοπάτια, ποὺ πᾶν στὴ λευτεριά...».
Γιὰ νὰ ξαναβρεῖ καὶ σήμερα τὸν σωστὸ προσανατολισμὸ ἡ Παιδεία μας, ὀφείλει νὰ ἀνατρέξει στὶς ρίζες της, στὸ παρελθόν μας, στὰ «Κρυφὰ Σχολειὰ», ὅπου μὲ λαχτάρα ὁ παπα-δάσκαλος μετάγγιζε στὶς ψυχὲς τῶν παιδιῶν τῶν ὑπόδουλων ραγιάδων τὴν ἀγάπη στὴν Ἑλλάδα, τούς μεταλαμπάδευε τὸ πνεῦμα, τὴ γνώση, τὸν πολιτισμὸ τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων, τὸ χριστιανικὸ φρόνημα καὶ τὴ δόξα τῶν Βυζαντινῶν προγόνων μας.
Δὲν χρειάζεται σήμερα ἡ πατρίδα μας σχολεῖο οὐδετερόθρησκο, πολυπολιτισμικό, βορὰ τῶν λεόντων τῆς παγκοσμιοποιήσεως, ἀλλὰ σχολεῖο πού, μαζὶ μὲ τὶς ἀπαραίτητες γνώσεις γιὰ τὸν σύγχρονο κόσμο, θὰ ἔχει ξεκάθαρο ἑλληνοχριστιανικὸ προσανατολισμό, ὅπως τὸ ζητοῦσε ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός: «Νὰ μοῦ χαρίσετε ἕνα σχολεῖο γιὰ τὰ γράμματα τοῦ Χριστοῦ»!


Ορθόδοξο Περιοδικό “Ο ΣΩΤΗΡ”

Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ

Όλο και περισσότερο στο χώρο της παιδείας γινόμαστε μάρτυρες μιας ακατάπαυστης προσπάθειας να εισαχθούν στο εκπαιδευτικό σύστημα προγράμματα και μεταρρυθμίσεις αμφιβόλου παιδαγωγικής αξίας. Οι αντιδράσεις των ευαισθητοποιημένων πολιτών, ομάδων και φορέων πυκνώνουν. 

Μάλιστα,  σφοδρή κριτική για τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία τρία χρόνια στο χώρο της εκπαίδευσης και προσωπικά στους υπουργούς Παιδείας που χρημάτισαν στο νευραλγικό πόστο ασκεί η Κομισιόν με την «Έκθεση παρακολούθησης της εκπαίδευσης και της κατάρτισης του 2016»[1], καταρρίπτοντας ουσιαστικά τους ισχυρισμούς του πρώην Υπουργού κ. Νίκου Φίλη ότι οι αλλαγές που προωθούσε θα έφερναν την επανάσταση στην Παιδεία.
Στο πλαίσιο της αντίδρασης αυτής, ως γονείς που ανησυχούμε και προβληματιζόμαστε, παρουσιάζουμε συνοπτικά, ορισμένα από τα πιο προβληματικά ζητήματα, που άπτονται της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας (και όχι μόνο) συστήματος.

1. Αρχαία Ελληνικά - Ιστορία: Η Πανελλήνια Ένωση Φιλολόγων καταγγέλλει «μεθοδική και συστηματική προσπάθεια συρρίκνωσης και υποβάθμισης της διδασκαλίας των ανθρωπιστικών μαθημάτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση[2]. Με την αφαίρεση σημαντικών κεφαλαίων από την Ιστορία, χάνεται η συνέχεια των ιστορικών γεγονότων, δε γίνεται κατανοητή η μετάβαση από τη μία ιστορική περίοδο στην επόμενη και δε συνδέονται τα αίτια με τα αποτελέσματα. Η αφαίρεση των σημαντικών γεγονότων που συνδέονται με την ιστορική πορεία του Ελληνισμού, δε συντελεί στη διαμόρφωση Ιστορικής και εθνικής συνείδησης των μαθητών»[3].  
Από την άλλη πλευρά, είναι τεράστια τα οφέλη, που προσφέρει η διδασκαλία των θησαυρών της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και γραμματείας σε όλους τους νέους, ανεξάρτητα από τους μελλοντικούς τους προσανατολισμούς. Η εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών βοηθά στην ορθογραφική ικανότητα, ανάγνωση, αναγνώριση προφορικού λόγου, απόδοση εννοιών-ορισμό λέξεων, μνημονική ικανότητα και μορφολογική και σημασιολογική επεξεργασία σύνθετων λέξεων[4]. Θεραπεύει τη δυσλεξία. Κάνει ευφυέστερα τα παιδιά [5]. 

2. Γιόγκα: Η γιόγκα παρουσιάζεται ως ωφέλιμη και χαλαρωτική  γυμναστική, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι[6] [7] . Η γιόγκα είναι ένα υπαρξιακό σύστημα, που βασίζεται στη φιλοσοφία της Ανατολικής πνευματικότητας, συμπλέκεται με τον Δυτικό αποκρυφισμό, τη μαγεία, την αστρολογία. Είναι επίσης λατρευτική πρακτική με σκοπό την ένωση του ασκούμενου με τους Ινδικούς θεούς[8].
Επίσης, βάσει επιστημονικών δεδομένων καταρρίπτεται ο μύθος ότι η γιόγκα είναι ακίνδυνη για την υγεία του ανθρώπου. Μερικοί από τους κινδύνους που έχουν καταγραφεί παγκοσμίως από την άσκηση γιόγκα είναι οι  ακόλουθοι: διανοητική σύγχυση, ψύχωση, επιληψία και άλλες ακούσιες σωματικές κινήσεις, στρες, κατάθλιψη, ακανόνιστη αναπνοή, μυοσκελετικά προβλήματα[9].
Η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα, αποτρέπει από τη γιόγκα τις εγκύους και θηλάζουσες μητέρες, επισημαίνοντας ότι «είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνο για τις εγκύους να κάνουν ασκήσεις γιόγκα, εξαιτίας της πιθανότητας εμβολισμού αγγείων με αέρα». Επίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, αλλά και η Αμερικανική Ένωση Γιόγκα τονίζουν τους σωματικούς κινδύνους που συνεπάγεται η γιόγκα, ιδιαίτερα για τα παιδιά κάτω των 16 ετών, καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες στην νοητική και σωματική τους ανάπτυξη[10].

3. Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση: Θεωρούμε άκαιρη και αντιπαιδαγωγική την πρόωρη ενημέρωση των παιδιών του δημοτικού σχολείου για θέματα πού δεν αντιστοιχούν στην κλίμακα της ψυχοσωματικής τους ωριμότητας. Ο σοφός παιδαγωγός Ευάγγελος Παπανούτσος, μιλώντας κάποτε γι’ αυτό το θέμα, είχε πει: “Δεν είναι εύκολο πράγμα να μιλήσεις στα παιδιά για το σεξ, χωρίς τον κίνδυνο να τα φοβίσεις, να τα γεμίσεις με αηδία ή το χειρότερο να τα οδηγήσεις σε εκτραχηλισμούς”. 
Οι χώρες που έβαλαν πριν από εμάς σε εφαρμογή την εισαγωγή του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής στο δημοτικό σχολείο, ομολογούν ότι όχι μόνο δεν πέτυχαν περιορισμό, αλλά αντιθέτως εισέπραξαν άνοδο των δεικτών πολλαπλασιασμού των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων και αυξήθηκαν ραγδαία οι εκτρώσεις στις μαθήτριες, λόγω της αυξημένης περιέργειας[11]. Δε μπορεί μια τόσο λεπτή και σοβαρή διαπαιδαγώγηση, να φύγει από τα χέρια των κατ’ εξοχήν αρμοδίων, των γονέων, και να περάσει στα χέρια σεξολόγων ή ακατάρτιστων εκπαιδευτικών.

4.  Μάθημα θρησκευτικών: Το Νέο Πρόγραμμα Σπουδών στα Θρησκευτικά Δημοτικού και Γυμνασίου, αποτελεί πιστή εφαρμογή και αντιγραφή του προγράμματος του «Παγκοσμίου Δικτύου Θρησκειών για παιδιά» της νεοβουδιστικής κίνησης Arigatou. Καταργεί τη μοναδικότητα της εν Χριστώ διδασκαλίας και σωτηρίας, συγχέοντας ή εξισώνοντας την ορθόδοξη διδασκαλία  με τις ιδέες ετερόκλητων θρησκειακών χώρων.
Η παραπάνω προσπάθεια, αποτελεί πράξη αντίθετη με το Σύνταγμα[12],το οποίο υποχρεώνει την πολιτεία, να προσφέρει Ελληνορθόδοξη εκπαίδευση στους Έλληνες Ορθόδοξους μαθητές. Επιπλέον, το πρόγραμμα αυτό, επιβάλλεται ρατσιστικά μόνο στους Ορθόδοξους μαθητές, ενώ αναγνωρίζεται το έννομο δικαίωμα[13] στους Μουσουλμάνους Μουφτήδες, στους Ρωμαιοκαθολικούς Επισκόπους και στα μέλη του Κεντρικού Ισραηλητικού Συμβουλίου, όχι μόνο να επιλέγουν το περιεχόμενο του μαθήματος των Θρησκευτικών, αλλά και τους καθηγητές και δασκάλους των Μουσουλμάνων, Ρωμαιοκαθολικών και Εβραίων Ελλήνων μαθητών αντίστοιχα, κατά παρέκκλιση των οικείων πινάκων αναπληρωτών εκπαιδευτικών. 

5. Πολεμικές τέχνες: η ένταξη «Πολεμικών Τεχνών», οι οποίες βασίζονται στην πλειοψηφία τους σε ανατολικές φιλοσοφίες ή θρησκείες[14], ως σχολικής δραστηριότητας δε συνάδει με το χώρο και το πνεύμα του σχολείου. Διότι, αντί να καλλιεργείται πρωτίστως η αδελφική συνεργασία μέσα σε έναν χώρο καθημερινής συναναστροφής και συνύπαρξης των μικρών παιδιών που αναμένουν να μάθουν έμπρακτα τι σημαίνει συνεργασία και φιλία, οι πολεμικές τέχνες, τα διδάσκουν να επιλύουν τις υποθέσεις τους, με βίαιο και επιθετικό τρόπο.Πολλοί γονείς στην αγωνία τους να προστατεύσουν τα παιδιά τους από ενδεχόμενο bullying, θεωρούν τις πολεμικές τέχνες ως μέσο προστασίας. Έχουμε, όμως, αντιληφθεί ότι διαχρονικά η αρμονική συνύπαρξη των ανθρώπων είναι θέμα παιδείας και δεν στηρίζεται στην εκμάθηση τεχνικών πάλης; 
Τα παιδιά μας δεν ανήκουν σε καμία κυβέρνηση. Mας ανήκουν και οφείλουμε να έχουμε λόγο και γνώση για τα ζωτικά θέματα που αφορούν την εκπαίδευσή τους και την υγεία τους, σωματική και ψυχική.

logosgiagnosi.forumgreek.com



[4] Άννα Γραβάνη, πτυχιούχος ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπ. Αθηνών, πρωτοποριακή μεταπτυχιακή έρευνα «Υπάρχουν οφέλη από την εκμάθηση των Αρχαίων Ελληνικών για τη γλωσσική- γνωστική ανάπτυξη των παιδιών;», που έγινε δεκτή από τη Σχολή Ψυχολογίας του Πανεπ. Dundee (Σκωτία).
[5] http://www.pronews.gr/portal/o/41795
[6] H Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος υπενθυμίζει στο χριστεπώνυμο πλήρωμα ότι: η «Γιόγκα» αποτελεί θεμελιώδες κεφάλαιο της θρησκείας του Ινδουϊσμού, έχει ποικιλομορφία σχολών, κλάδων, εφαρμογών και τάσεων και ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ «είδος γυμναστικής». Ως εκ τούτου η «Γιόγκα» τυγχάνει απολύτως ασυμβίβαστη με την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη μας και δεν έχει καμία θέση στη ζωή των Χριστιανών.(Aνακοίνωση 16/6/2015).
[7] Χρηστος Ταγαρακης,ερευνητής αθλητιατρικής,με ειδικότητα στην αθλητιατρική και καρδιολογία,του Γερμανικού Πανεπιστημίου Αθλητισμού της Κολωνίας  : «Είναι η Γιόγκα σωματικη άσκηση-γυμναστικη;Είναι η γιόγκα ως μυική άσκηση,κατάλληλη για τη βελτίωση της υγείας;”,εκδ. «ΔΙΑΛΟΓΟΣ».
[8] Πορίσματα ημερίδας με θέμα: «Yoga;Ευχαριστώ,δεν θα πάρω!» της Εστίας Πατερικών Μελετών ,υπό την αιγίδα της Ι.Μητρ.Κηφισίας Αμαρουσίου και  Ωρωπού.
[9] Matsushita, T. Oka, A large-scale survey of adverse events experienced in yoga classes, BioPsychoSocial Medicine 2015.

[10] http://www.americanyogaassociation.org/general.html: “We believe it is our duty to point out that it is extremely dangerous for pregnant women to do any inverted poses because of the possibility of air embolism. In fact, we strongly discourage pregnant women from performing most Yoga poses during pregnancy.”  "Yoga exercises are not recommended for children under 16 because their bodies’ nervous and glandular systems are still growing, and the effect of Yoga exercises on these systems may interfere with natural growth."
[11]   Του Φωτίου Μιχαήλ, Ιατρού - πολύτεκνου γονέα:“ Έχουμε τουλάχιστον δώδεκα λόγους για να αρνηθούμε την εισαγωγή του μαθήματος «σεξουαλικής αγωγής» στις σχολικές αίθουσες του δημοτικού σχολείου.”
[12] Αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας, των 3356/1995 και των2176/1998 καθώς και τη γνωστή τελεσίδικη απόφαση 115/2012 του Δοιηκητικού Εφετείου Χανίων.
[13] 11 Μαΐου 2016 , Νόμος 4386 «Ρυθμίσεις γιά τήν ἔρευνα καί ἄλλες διατάξεις» (ΦΕΚ 83/11-5-2016, τ. Α΄) ἄρθρο 55 παρ. 5
[14] http://www.iefimerida.gr/news/247743/mitropoli-glyfadas-antihristianiko-zioy-zitsoy-karate-kai-oles-oi-polemikes-tehnes

http://aktines.blogspot.gr

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Η ΑΠΟΧΑΥΝΩΣΗ ΩΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ

"Σαφές το μήνυμα:
Αποκοπή από τις ρίζες και εθισμό στην ευτέλεια..."
Νατσιός Δημήτριος (δάσκαλος)

Ρωτάς τα παιδιά, τους μαθητές: «τι δώρο θέλεις να σου προσφέρουν οι γονείς, οι συγγενείς, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα,
στη γιορτή σου ή στα γενέθλιά σου;». (Η ονομαστική εορτή σχεδόν καταργήθηκε. Σχεδόν κανένα παιδί δεν γιορτάζει, δεν κερνάει, δεν προσκαλεί την ημέρα της χριστιανικής γιορτής. Υπάρχουν μόνο τα γενέθλια. Η δυτικόφερτη φραγκοσυνήθεια έχει επικρατήσει πλήρως. Και αυτά ακόμη τα γενέθλια δεν εορτάζονται στο γονικό σπίτι, αλλά σε κάτι φανταχτερές, ιδιωτικές παιδοφυλακές. Το παιδί της πόλης, ως γνωστόν, ευρίσκεται υπό διωγμόν από την ευλογημένη πατρική εστία. Φωνάζουν, λερώνουν, γελούν, κλαίνε, μαλώνουν, πεινούν, πράγματα απαράδεκτα για ένα ψευτοπολιτισμό, που θέλει τα πάντα αποστειρωμένα και αποστεωμένα. Ακόμη και μηνύσεις υποβάλλουν ενοχλημένοι γείτονες και περίοικοι κατά παιδικών φωνών.

Ας κάνουν όλοι υπομονή. Οσονούπω θα καθιερωθεί το λεγόμενο ολοήμερο σχολείο, οπότε θα επιστρέφουν εξουθενωμένα, το απόγευμα τα παιδιά στο σπίτι, για να ξαναρχίσειτο φροντιστηριακό λαχάνιασμα. Οι γονείς θα περιορίζονται σε μια «καληνύχτα» και ένα «καλημέρα» και μετά θα αναρωτιούνται, εν φόβω και τρόμω, γιατί έμπλεξε αυτό το παιδί. Σημείωση ακροτελεύτιος της παρένθεσης: στα βιβλία γλώσσας – περιοδικά ποικίλης ύλης του Δημοτικού, δεν υπάρχει ούτε η ελάχιστη νύξη για ονομαστική εορτή. Υπάρχουν μόνο γενέθλια). 
Επανέρχομαι στο προλογικό ερώτημα. Τα παιδιά εν χορώ απαντούν: κινητό τηλέφωνο ή υπολογιστή. Και τα παιχνίδια ακόμη που επιθυμούν «διαπλέκονται» με υπολογιστές. Και πώς αλλιώς; Νυχθημερόν βομβαρδίζονται από ελκυστικότατες συσκευές της επικοινωνίας. Όπου και να στρέψουν το βλέμμα τους, αντικρίζουν το «αντικείμενο του πόθου». Γονείς, δάσκαλοι, φίλοι και συγγενείς όλοι μ’ ένα κινητό στο χέρι. Επικοινωνώ άρα υπάρχω. Όπως προσφυώς ειπώθηκε για να εξασφαλίσουν την συνοχή τους οι κοινωνίες με μνήμη χρησιμοποιούν την ιστορία και οι κοινωνίες χωρίς μνήμη χρησιμοποιούν την επικοινωνία. Διάβασα πρόσφατα επιστολή μητέρας παιδιού της Α΄ Γυμνασίου. Διαμαρτυρόταν γιατί το παιδί της «εισέρχεται ανεξέλεγκτα όσες ώρες αυτή εργάζεται, σε ιστοσελίδες, χρησιμοποιώντας οποιαδήποτε ασύρματη σύνδεση υπάρχει στην πολυκατοικία».
 Ο φορητός υπολογιστής, υπενθυμίζω, είναι δώρο του υπουργείου, πρώην εθνικής, Παιδείας στα γυμνασιόπαιδα της πρώτης τάξης. Ως συνήθως κατόπιν εορτής οι ενστάσεις. Τώρα που το υπουργείο προτίθεται από την πρώτη δημοτικού να καθηλώσει τα ανυπεράσπιστα παιδιά μπροστά σε υπολογιστές, θα αντιδράσει κανείς; Απορώ και εξίσταμαι! Δεν κατανοούν οι γονείς το έγκλημα που σχεδιάζεται εις βάρος των παιδιών τους. Στο προσχέδιο του «νέου σχολείου» που οραματίζεται η  διαβιουπουργός, καταγράφεται σαφέστατα ότι όλα, έμβια και άβια, αποκτούν ψηφιακή υπόσταση.
Ακόμη και ο δάσκαλος, ως φυσική παρουσία, ως πρόσωπο θα καταργηθεί. Θα περιοριστεί σε ρόλο, θα χειρίζεται πλήκτρα, τα οποία θα μεταφέρουν στον εγκέφαλο των παιδιών τις αναχωνευμένες στα εργαστήρια του πολυπολιτισμικού–αποχαυνωτικού υπουργείου παιδομαζώματος, πληροφορίες. Οι νέες γενιές,  θα είναι οι μικροί πειθαρχημένοι στρατιώτες, προετοιμασμένοι από ένα σχολείο πνιγμένο από την εμποροχυδαία πραγματικότητα.
Έχω χαρακτηρίσει τα νέα σχολικά βιβλία της γλώσσας, κακέκτυπο του διαδικτύου. Προφανώς στάλθηκαν ως ένα είδος προπαιδείας σ’ αυτό που έρχεται. Ό, τι αντικρίζει ο μαθητής στην τηλεόραση μεταφέρθηκε στο βιβλίο. Συνταγές μαγειρικής, μικρές αγγελίες, διαφημίσεις, κείμενα ανούσια, ολιγόλογα, κείμενα χρήσιμα για την υποβολή μιας αίτησης ή ενός σύντομου βιογραφικού για μια θέση υποαπασχόλησης.
Σε μια γλώσσα παρδαλή, τραυματισμένη, μιξοελληνική. «Πολλές ρήσεις έχουμε δει ν’ ανατρέπονται, ποτέ όμως την αποφθεγματική εκδοχή: όπου γλώσσα πατρίς», θα πει ο Ελύτης στον «κήπο με τις αυταπάτες». Αν έβλεπε τα τωρινά βιβλία ίσως θα δυσκολευόταν να γράψει αυτό το «ποτέ». Σχολείο ψηφιακό είναι σχολείο της ορθοπεταλιάς, για να παραφράσω τον τίτλο ενός σπουδαίου βιβλίου του Γ. Καλιόρη. («Η κοινωνία της ορθοπεταλιάς»). Ένα σχολείο που ξεθεωμένο τρέχει να προλάβει τις δήθεν εξελίξεις, να ανοίξει, όπως λέει ένα κρανιοκενές ευφυολόγημα, στη ζωή. Όμως το σχολείο, για να παραμείνει σχόλη και σχολή, οφείλει να είναι συντηρητικό, με την απλή και πρωταρχική σημασία της λέξης. Να συντηρεί τα πολυτίμητα τζιβαϊρικά που παρέλαβε απ’ όσους πέρασαν και να τα παραδίδει στους νεότερους, εμπλουτίζοντας, βέβαια, την παράδοση με τα άξια λόγου και μίμησης (αξιόλογα και αξιομίμητα) νεότερα. «Μου φαίνεται ότι ο συντηρητισμός νοούμενος ως συντήρηση, αποτελεί την ίδια την ουσία της εκπαίδευσης, η οποία έχει πάντοτε ως έργο της να περιβάλλει και να προστατεύει κάποιο πράγμα – το παιδί έναντι του κόσμου, τον κόσμο έναντι του παιδιού, το καινούργιο έναντι του παλαιού, το παλαιό έναντι του καινούργιου», εξηγεί η Χάννα Άρεν, ήδη από το 1958, στο απροσπέλαστο δοκίμιό της «η κρίση της εκπαίδευσης».
Πώς όμως να εξηγήσεις την συντηρητική διάσταση που πρέπει να έχει το σχολείο σήμερα, σε ανθρώπους «ξιπασμένους οψίπλουτους», της μάθησης, που υποστηρίζουν ότι «το Νέο Σχολείο είναι πρώτα απ’ όλα ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΧΩΡΙΣ…ΤΟΙΧΟΥΣ! Ένα σχολείο ανοικτό στις ιδέες και στην κοινωνία, στην γνώση και το μέλλον, που αξιοποιεί κάθε σύγχρονο εργαλείο. Ο διαδραστικός πίνακας, το ηλεκτρονικό βιβλίο, το ψηφιακό εκπαιδευτικό υλικό, ο προσωπικός μαθητικός υπολογιστής». (Α. Διαμαντοπούλου. Υποψιάζομαι ότι εκείνο το «τοίχους» γράφτηκε αντί του «τείχη». Από κάτι τέτοιες σαπουνόφουσκες παρασύρονται κάποιοι δάσκαλοι και τριγυρίζουν με  τους μαθητές τους ολημερίς και ολονυχτίς, τάχα και εκπαιδευτικές επισκέψεις, αντί να στρωθούν να κάνουν μάθημα μες στην τάξη). Το κακό είναι πως σ’ αυτόν τον τόπο ό,τι δεν έχει πρόσφατη ημερομηνία έχει ποινικοποιηθεί.
Πάσχουμε από άκρατο και άκριτο, ας μου συγχωρεθεί ο όρος, «νεανισμό». (Θυμήθηκα μια φράση του Χάιντεγκερ: «το δέντρο μεγαλώνει από τα κλαδιά του αλλά και από τις ρίζες του»). Βλέπουμε τις ολέθριες συνέπειες αυτού του καταστρεπτικού δόγματος: ό,τι αρέσει στους νέους. Γι’ αυτό και υπολογιστές και διαδίκτυο από το δημοτικό. Αντί το σχολείο να είναι θεματοφύλακας των τιμαλφών αξιών του Γένους και κάστρο συντήρησης τους, μεταβάλλεται σε πολλαπλασιαστή της περιρρέουσας αμορφωσιάς. Η αναγωγή της αποχαύνωσης σε καινοτόμο παιδαγωγική μέθοδο. Αν υλοποιηθεί η εξαγγελία της διαβιουπουργού σε μερικά χρόνια δίπλα από κάθε σχολείο θα χτίζεται και ένα κέντρο απεξάρτησης των νέων από τις νέες τεχνολογίες. Πώς να τα εξηγήσεις όμως αυτά σε ανθρώπους που θεωρούν το σχολείο χώρο πειραματισμών, επικοινωνίας, εξουδετέρωσης των κοινωνικών αδικιών και ταξικών ανισοτήτων, εντάξεως των μεταναστών και άλλων εύηχων πραγμάτων;
Θα κλείσω με κάτι που αυτές τις ημέρες μου προκάλεσε «θλίψιν απαρηγόρητον». Προμηθεύτηκα τα αναγνωστικά που είχαν οι μαθητές του δημοτικού πριν από το 1983, πριν ενσκήψει η λαίλαπα του προοδευτισμού. Έχω ενώπιόν μου της Ε΄ δημοτικού. (Στην οποία φέτος διδάσκω).
Διαβάζω ονόματα λογοτεχνών που στολίζουν τις σελίδες του: Σολωμός, Παλαμάς, Δροσίνης, Πολέμης, Καρκαβίτσας, Κονδυλάκης, Νιρβάνας, Ξενόπουλος, Παπαδιαμάντης, ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η πατρίδα μας. Πιάνω τα τωρινά με τις συνταγές μαγειρικής και τις οδηγίες χρήσης καφετιέρας και απελπίζομαι. (Περίπου 20 συνταγές στις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού. Ένα ή δύο τα δημοτικά τραγούδια. Σαφές το μήνυμα: Αποκοπή από τις ρίζες και εθισμό στην ευτέλεια). Σκέφτομαι ότι αν μορφώσουμε μια γενιά Ελλήνων με τα «συντηρητικά» εκείνα βιβλία, θα βγουν άνθρωποι που θα σώσουν την πατρίδα μας. Πράγμα βέβαια αδύνατον, όσο επιβιώνει η τιποτοκρατία.
Υπό τις σημερινές συνθήκες, καθώς θα ‘λέγε και
ο ποιητής, «το πιο φρικτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε».  

Νατσιός Δημήτρης 
Δάσκαλος-Κιλκίς