ΑΝ ΒΙΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ, ΑΡΧΙΣΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ. ΕΙΝΑΙ Ο ΣΥΝΤΟΜΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Ο ΑΠΟΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟ ΗΘΟΣ ΕΧΕΙ ΦΕΡΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΟΠΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Από επίσημη «έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για την παγκόσμια κατάσταση των ναρκωτικών» που δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» πληροφορούμαστε μεταξύ άλλων τα εξής: «Παγκοσμίως υπάρχουν 29 εκατομμύρια χρήστες ναρκωτικών, εκ των οποίων τα 17 εκατομμύρια είναι εξαρτημένα από οπιοειδή, δηλαδή ουσίες όπως η ηρωίνη, το όπιο και η μορφίνη. Η Ασία (...) εξακολουθεί να είναι η μεγαλύτερη αγορά για οπιοειδή σκευάσματα, ενώ εκεί ζουν τα δύο τρίτα του συνόλου των χρηστών. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας διετίας (2014-2015) παρατηρήθηκε θεαματική αύξηση των θανάτων εξαιτίας της ηρωίνης, οι οποίοι (...) διπλασιάστηκαν από 5.925 το 2012 σε 10.800 το 2014 – και αυτό αποκλειστικά και μόνο στις ΗΠΑ. Πρόκειται για επιδημία, επισημαίνουν οι υπεύθυνοι του προγράμματος του ΟΗΕ, μια επιδημία που δεν δείχνει σημάδια ότι πρόκειται να χαλιναγωγηθεί. Η έκθεση του ΟΗΕ αναφέρει ότι αυξητικές τάσεις καταγράφηκαν και στα φορτία ηρωίνης προς την Ευρώπη με κατασχέσεις - μαμούθ σε Ιταλία και Γαλλία».
Αλλά και σε προηγούμενη έκθεση του ΟΗΕ διαβάσαμε τη συγκλονιστική πληροφορία: «Έως και 200.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο λόγω της χρήσης παράνομων ναρκωτικών» σε παγκόσμια κλίμακα.

Η μάστιγα των ναρκωτικών έχει πλήξει καίρια και τη μικρή μας Πατρίδα. Ενώ πριν από μερικές δεκαετίες ακούγαμε σποραδικές πληροφορίες για περιπτώσεις ναρκομανών, σήμερα δυστυχώς το μεγάλο αυτό κακό έχει πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Τραγικά θύματα των ναρκωτικών μπορεί να είναι τα παιδιά «τής διπλανής πόρτας». Και οι δύσμοιροι γονείς τους φθάνουν κάποτε σε απόγνωση, μην κατορθώνοντας να βρουν λύση στο δράμα της οικογένειάς τους. Βέβαια αξιόλογες υπηρεσίες προσφέρουν διάφοροι φορείς που δραστηριοποιούνται στον τομέα της απεξαρτήσεως κυρίως νέων προσώπων «εθισμένων σε παράνομες ουσίες». Όμως η ρίζα του κακού έγκειται στην απουσία ανώτερων ιδανικών από την ψυχική συγκρότηση της σημερινής νεολαίας. Ο σταδιακός αποχρωματισμός της Παιδείας από το ελληνορθόδοξο ήθος και τις μακραίωνες παραδόσεις της Φυλής μας έχει φέρει μαζί με άλλα θλιβερά και τη ροπή προς τα ναρκωτικά. Επομένως είναι ανάγκη επείγουσα να επιστρέψουμε στα πατροπαράδοτα όσια και ιερά μας, προπαντός στη θερμή πίστη προς τον παντοδύναμο Κύριό μας και στη ζωή που διδάσκει το άγιο Ευαγγέλιό Του διά της Εκκλησίας μας.


Πηγή: osotir.org

Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΝ ΔΙΩΓΜΩ ΣΤΟΧΟΣ ΟΛΩΝ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΕΤΩΝ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΞΙΕΣ

Δὲν εἶναι περίεργο ποὺ ἡ παροῦσα ἄθεη καί ἀντιχριστιανική στὴν πλειονότητά της κυβέρνηση προωθεῖ τάχιστα νόμους καὶ ἀποφάσεις ποὺ στρέφονται κατὰ τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ κατὰ τῶν παραδόσεων τοῦ τόπου καὶ τοῦ λαοῦ μας;

Δὲν ἀναρωτιέστε γιατί ἐν μέσω οἰκονομικῆς κρίσεως προωθοῦνται ἀποφάσεις καί νόμοι, ὅπως τὸ ἀπαράδεκτο Σύμφωνο συμβίωσης, περὶ τῆς καύσης τῶν νεκρῶν, κατάργηση τῆς πρωινῆς προσευχῆς στὰ σχολεῖα, μετατροπὴ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν σὲ ἀμιγὲς μάθημα θρησκειολογίας, καθιέρωση τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελώματος, ἢ παλαιότερα νόμος περὶ νομικῆς κατοχύρωσης τοῦ ὁλοκαυτώματος τῶν Ἑβραίων, περὶ ρατσισμοῦ καὶ λαθρομετανάστευσης; Τί συμβαίνει; Γιατί ὁ Χριστὸς καὶ οἱ χριστιανικὲς ἀξίες στὸν εὐλογημένο αὐτὸ τόπο ἀποτελοῦν βασικὸ στόχο;

Μὰ εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἀποτελεῖ τὸ μοναδικὸ ἐχθρὸ τῶν ἐκφραστῶν τοῦ μυστηρίου τῆς ἀνομίας, οἱ ὁποῖοι μέσα ἀπὸ τὶς πολιτικὲς μαριονέττες ποὺ χρηματοδοτοῦν καὶ συντηροῦν σὲ κάθε χριστιανικὴ χώρα ἐπιχειροῦν νὰ τὸν ἐκδιώξουν ἀπὸ τὴ ζωή μας μὲ διάφορες μεθόδους. Οἱ πολιτικὲς αὐτὲς μαριονέτες ὅσο διάστημα ἐξυπηρετοῦν τὰ σχέδια αὐτὰ τῶν ἀνόμων παραμένουν στὴν ἐξουσία καὶ ὅταν ὁλοκληρώσουν τὸ διαβρωτικὸ γιὰ τὸ ἔθνος μας ἔργο τους πετιοῦνται στήν κυριολεξία σὰν τὶς λεμονόκουπες στὰ σκουπίδια. Οἱ πολέμιοι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας προχωροῦν βάσει ἑνὸς ὀργανωμένου σχεδίου καὶ χρησιμοποιοῦν κατὰ βούληση τὶς ἑκάστοτε κυβερνήσεις ἀνεξαρτήτως τῆς πολιτικῆς τους ἰδεολογίας.

Γιὰ παράδειγμα ἡ κυβέρνηση Καραμανλῆ ὄχι μόνο δὲν τόλμησε νὰ ἐπαναφέρει τὴν ἀναγραφὴ τοῦ θρησκεύματος στὶς ταυτότητες, ὅπως εἶχε ὑποσχεθεῖ ἀλλὰ προχώρησε στὸ νόμο ποὺ καθιέρωνε τὸ σύμφωνο συμβίωσης γιὰ ἑτερόφυλα ζευγάρια, λὲς καὶ δὲν ὑπῆρχε ὁ θρησκευτικὸς καὶ πολιτικὸς γάμος! Ἡ κυβέρνηση Παπανδρέου τροποποίησε τὰ στοιχεῖα τοῦ χρέους γιὰ νὰ καθιερώσει ὄχι μόνο τὴ μόνιμη λιτότητα καὶ τὴν ἀνασφάλεια στὸν ἑλληνικὸ λαὸ μέσω τῶν μνημονίων ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ ὅλα τὰ ἀντιχριστιανικὰ μέτρα ποὺ ἀκολούθησαν… Ταυτόχρονα ἐκείνη ἡ κυβέρνηση ἔβαλε τὸ θεμέλιο λίθο, ὅπως εἶχε ἀποκαλύψει ὁ πάλαι ποτὲ ὑπουργὸς τοῦ ΠΑΣΟΚ Σηφουνάκης γιὰ νὰ ξεκινήσει μὲ τὴν Ἐκκλησία σὲ συνεργασία καὶ πλήρη γνώση μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν Ἱερώνυμο ὁ λεγόμενος βελούδινος χωρισμὸς (νοούμενος ὡς οὐδετερότητα στάσης τῆς Ἐκκλησίας καί ἀνοχή στὴν ψήφιση νόμων ἀντιευαγγελικῶν (βλ. σύμφωνο συμβίωσης γιὰ ἀνωμάλους κ.ο.κ.). Προκειμένου μάλιστα νὰ μὴν ὑπάρξουν ἀντιδράσεις ἀπὸ τὸν ἱερὸ κλῆρο τῆς Ἐκκλησίας καλλιεργοῦσαν τὴν ψεύτικη  φημολογία, ἡ ὁποία ἐξακολουθεῖ μέχρι καὶ σήμερα τῆς μὴ πληρωμῆς τῶν κληρικῶν μας ἀπὸ τὸ Δημόσιο. Μέσα στὸ πλαίσιο αὐτὸ ξεκίνησε ἡ προπαγάνδα περὶ ἀπομάκρυνσης τῶν ἱερῶν εἰκόνων ἀπὸ τὰ Δημόσια Κτίρια καὶ τὰ σχολεῖα, βολιδοσκοπήθηκε ἀπὸ τὸν τότε ὑπουργὸ Ἠλεκτρονικῆς Διακυβέρνησης κατὰ πόσο ὁ ἑλληνικὸς λαὸς θὰ ἀποδεχόταν τὴν περιβόητη κάρτα τοῦ πολίτη (βλ. ἠλεκτρονικό φακέλλωμα) κ.ο.κ.

Ἀκολούθησε ἡ κυβέρνηση Σαμαρᾶ-Βενιζέλου, ἡ ὁποία πέραν ἀπὸ τὸ ὅτι παραχώρησε πολλὲς ὑποδομὲς τῆς χώρας ἔναντι πινακίου φακῆς στοὺς βρυκόλακες τύπου Σόιμπλε καὶ ἄλλων φαρμακερῶν φιδιῶν ποὺ ἐξακολουθοῦν μέχρι σήμερα μανιωδῶς νὰ ρουφοῦν τὸ αἷμα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ καὶ νὰ τὸν ὁδηγοῦν στὴν ἀπόγνωση καὶ ἀπελπισία, ἄναψε τὸ πράσινο φῶς καταπατώντας τοὺς νόμους νὰ βλασφημηθεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Κύριου μας, προχώρησε στὴν ἔμμεση δήμευση τῆς ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας μέσω τῆς ἀνώνυμης ἐταιρίας ποὺ ἵδρυσε δῆθεν γιὰ τὴν ἀξιοποίησή της καὶ ὁλοκλήρωσε τὸ διαβρωτικὸ γιὰ τὴν χώρα ἔργο μέσω τῆς ψήφισης νέου μνημονίου καὶ τοῦ νόμου ποὺ στερεῖ τὴν ἐλευθερία ἔκφρασης, τὴν ὁποία σέβονται ἀκόμη καὶ ἀκραῖα δικτατορικὰ καθεστῶτα.

Τὴ σκυτάλη πῆρε ἡ ἄθεη κυβέρνηση Τσίπρα ἡ ὁποία ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα ἔδωσε τὸ στίγμα γιὰ τὸ πῶς θὰ πορευτεῖ. Ἐνθυμοῦμαι ὅτι κατὰ τὴ δῆθεν διαπραγμάτευση μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ὁ ἐκλεκτὸς πρωθυπουργὸς τοῦ Οὐγγρουεβραίου μεγιστάνα τοῦ πλούτου Τζώρτζ Σόρος προωθοῦσε σχέδια ὑποβάθμισης τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καὶ περαιτέρω διασάλευσης τῶν σχέσεων συναλληλίας, ποὺ ὑφίστανται μεταξὺ Ἐκκλησίας καὶ Πολιτείας. Ὁ τότε ἀναπληρωτὴς ὑπουργὸς Παιδείας Τάσος Κουράκης ἀλλὰ καὶ ὁ εὐτραφὴς νῦν ὑπουργὸς Νίκος Φίλης καὶ ἄλλοι ἐπώνυμοι Συριζαῖοι Χριστομάχοι, ὡς γνήσιοι ἐκφραστὲς καί θαμῶνες τῆς πλατείας Ἑξαρχείων ἔβαλαν κατὰ βούληση κατὰ τῶν παραδόσεων τοῦ τόπου καὶ τῶν χριστιανικῶν ἀξιῶν. Τὰ ἱερὰ λείψανα τῆς Ἁγίας Βαρβάρας, τὸ Ἅγιο Φῶς, οἱ μισθοὶ τοῦ ἱεροῦ κλήρου, ἡ καθιέρωση τοῦ πολιτικοῦ ὅρκου κ. ἄ. ἔδειξαν τὶς προθέσεις ὅλων αὐτῶν τῶν ὄψιμων χριστομάχων, τυφλῶν ὀργάνων τῶν ἐκφραστῶν τοῦ σκότους. Καὶ ἐπιπλέον ὡς ὄφειλε ἀπὸ τὶς παρασκηνιακὲς ὑποσχέσεις ποὺ ἔδωσε γιὰ νὰ κρατηθεῖ στὴν ἐξουσία ὑλοποίησε αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα-νόμο νομιμοποίησης τῆς ἐκτροπῆς καὶ θὰ καταγραφεῖ στὴν ἱστορία ὡς ἡ μνημονιακή κυβέρνηση ποὺ ἔκανε τὴν ψυχασθένεια νόμο τοῦ κράτους. Ἡ ψήφιση τοῦ νόμου αὐτοῦ ἀλλὰ καὶ ἡ ἐκκρεμότητα στήν ἐκλογὴ τοῦ νέου προέδρου τῆς ΝΔ βοήθησε τὴν παραμονή της στὴν ἐξουσία. Καὶ ὁ νῦν μεταρρυθμιστὴς πρόεδρος τῆς ΝΔ ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἐπειδὴ ἀκριβῶς ὑποστήριξε μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια τὸ νόμο τῆς ψυχασθένειας πῆρε καὶ τὸ χρίσμα ἀπὸ αὐτοὺς τοῦ μελλοντικοῦ πρωθυπουργοῦ τῆς χώρας.  Ἔλαβε παράταση λοιπὸν ὁ ἄθεος πρωθυπουργὸς τῆς χώρας ἀπὸ τὰ πραγματικὰ ἀφεντικὰ ποὺ κυβερνοῦν τὸν τόπο αὐτό. Ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ ἐκλαμβάνουν τοὺς Χριστιανοὺς ὡς ἠλιθίους, ὅπως ἀναγράφουν στὰ πρωτόκολλα τους (βλ. πρωτόκολλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιών)…

Βλέποντας ὡς φαίνεται ὅτι κέρδισαν χρόνο ἀπὸ τὴν ψήφιση τῆς ψυχασθένειας στὸ Κοινοβούλιο ἔλαβε μπρὸς ὁλοταχῶς καὶ γιὰ νὰ καθιερώσει τὴν καύση τῶν νεκρῶν σὲ συνεργασία κυρίως μὲ τὰ δύο κατ’ ἐξοχὴν φερέφωνα τοῦ μεγαλοτραπεζίτη Σόρος σὲ Ἀθήνα καὶ Θεσσαλονίκη. Μάλιστα γιὰ νὰ βοηθήσουν τοὺς ἀνύποπτους καὶ κυρίως ἀδιάφορους χριστιανοὺς τῆς χώρας νὰ ἐπιλέξουν τὴν καύση ἀντὶ τῆς ταφῆς ἐπιχειροῦν οἱ πολιτικοὶ αὐτοὶ μεσαιωνικοί τυχοδιῶκτες τῆς δῆθεν ἀριστερᾶς, τῆς ψευτοπροόδου καὶ ἀνάπτυξης ἐτσιθελικὰ νὰ ἐπιβάλλουν μὲ ἐκβιαστικὸ τρόπο τὴν τελετὴ τῆς ἐξόδιου ἀκολουθίας καὶ γιὰ αὐτοὺς ποὺ θὰ ἐπιλέξουν τὰ σώματά τους νὰ γίνουν στάχτη καὶ μπούρμπουλη. Ποδοπατοῦν οἱ «ἠλίθιοι» γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω καὶ τὴ φράση τοῦ  Σόιμπλε ποὺ δὲν φαίνεται ἀπὸ τὰ παθήματά του νὰ ἔμαθε πρὸς τὸν ἄθεο πρωθυπουργό μας τὶς διαχρονικὲς παραδόσεις αὐτοῦ τοῦ τόπου λησμονώντας ὅτι οἱ Ἕλληνες μόνο τὰ σκουπίδια τους καῖνε.

Ὑπάρχει μία λογικὴ ἐξήγηση στὴν γενικὴ κατρακύλα τῶν «ἠλιθίων» πολιτικῶν μαριονέτων ποὺ δυστυχῶς κυβερνοῦν τὸν εὐλογημένο αὐτὸ τόπο. Ἀνοίγουν ταυτοχρόνως καὶ μὲ τὴν γνωστὴ προχειρότητα ποὺ τοὺς διακατέχει πολλὰ θέματα προκειμένου νὰ προχωρήσουν πιὸ εὔκολα στὸν ἑπόμενο στόχο τους, στὴν ἐπιβολὴ τοῦ ἠλεκτρονικοῦ φακελώματος, τό ὁποῖο κάποιοι ἀνύποπτοι Ἱεράρχες, ἴσως καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος νά τό ἐκλαμβάνουν ἁπλά ὡς τεχνολογική ἐξέλιξη, ἀγνοώντας τούς πραγματικούς κινδύνους πού ἐγκυμονοῦν.  

Συντάκτης: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΤΥΛΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 
Πηγή: ΣΤΥΛΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΤΕΥΧ 174 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016 

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Ο ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!

Ο αείμνηστος καθηγητής του Παντείου Νεοκλής Σαρρής, σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις, λίγο πριν φύγει από την ζωή, υπήρξε απόλυτα προφητικός…προς τον Μάκη Βραχιολίδη. Τον Μάρτιο του 2010, πριν ακόμη ο μοιραίος Παπανδρέου μας βάλει στο ΔΝΤ, ο Νεοκλής Σαρρής είχε προβλέψει αυτά που υποφέρει σήμερα ο λαός. Διαβάστε τι έλεγε για την πολιτική της ΕΕ σε βάρος της Ελλάδος, για το πώς η χώρα μας χρησιμοποιείται ως μοχλός για τις γεωστρατηγικές πολιτικές των μεγάλων δυνάμεων, με τα λαμόγια-πολιτικούς μας να παίζουν το παιχνίδι της!

Βραχιολίδης: Κύριε καθηγητά, βρισκόμαστε ενώπιον μιας πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, κατά την οποία ο Πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου μίλησε ευθέως για μειωμένη εθνική κυριαρχία, προβληματίζοντας με τις δηλώσεις του τον ελληνικό λαό. Θεωρείτε πράγματι ότι έχουμε μειωμένη εθνική κυριαρχία εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, ή η δήλωση αυτή έγινε για να μας προετοιμάσει για επικείμενες υποχωρήσεις στην εθνικά μας δίκαια;

ΣΑΡΡΗΣ: Μαζί με την οικονομική κατάρρευση, επέρχεται και η κατάρρευση του πολιτικού μας συστήματος, κάτι που δεν έχουν κατανοήσει ούτε οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης, αλλά ούτε και οι ενδιαφερόμενοι, όσοι δηλ. στελεχώνουν το πολιτικό σύστημα στη χώρα.
Λόγω της ασύγγνωστης αυτής αβελτηρίας, της εγκληματικής αβελτηρίας που επέδειξαν τα δύο μεγάλα κόμματα, η Ελλάδα χρησιμοποιείται ως ένας μοχλός για αλλότριους σκοπούς, που δεν αφορούν μόνον την Ελλάδα αλλά ευρύτερες γεωοικονομικές και γεωστρατηγικές πολιτικές. Για παράδειγμα: καταδεικνύεται η Ε.Ε. σε μια πανάκια η οποία θα έλυνε ως διά μαγείας όλα τα προβλήματα: οικονομικά, εξωτερικής πολιτικής κ.λ.π. Σε αυτήν εστήριξαν οι Έλληνες πολιτικοί όλες τις ελπίδες τους, προκειμένου να αράξει η χώρα στο ασφαλές λιμάνι της Ενώσεως. Καταδεικνύεται όμως ότι η Ε.Ε. δεν είναι εις θέσιν ούτε τα σύνορά μας να προασπίσει ούτε να προσδώσει κύρος σε μια εξωτερική πολιτική που στόχο έχει την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων, αλλά ούτε την οικονομία της ίδιας της χώρας μπορεί να σώσει. Συνεπώς η Ε.Ε. αποδεικνύεται σαν μια φενάκη, η οποία καλύπτει την ανυπαρξία της ως μίας Ευρωπαϊκής οντότητας.


Βραχιολίδης: Η Ευρωπαϊκή Ένωση δείχνει ότι εμπαίζει την Ελλάδα: Μας πίεσε να πάρουμε μέτρα προκειμένου να μας στηρίξει και τώρα που τα πήραμε, η κ. Μέρκελ και ο κ. Μπαρόζο μας λένε ότι βοήθεια δεν μας δίνουν, ότι το πρόβλημα είναι δικό μας και όχι δικό τους και μας συστήνουν να πάμε στο Δ.Ν.Τ. Τελικά τι Ένωση είναι αυτή που αρνείται να στηρίξει ένα μέλος της;

ΣΑΡΡΗΣ: Η Ελλάδα υποβιβάζεται σε μια τριτοκοσμική χώρα, είτε μας αρέσει είτε όχι. Αν το Νομισματικό Ταμείο δεν επιβάλλει όρους περισσότερο επαχθείς από αυτούς που ήδη έχει επιβάλλει η Κυβέρνηση, ακόμη και σε αυτή την απίθανη περίπτωση, θα έχουμε κατ’ ουσίαν μια αποχώρηση της Ε.Ε. σε κρίσιμο θέμα που ήταν της αρμοδιότητάς της και αυτόματα θα επέλθει η υπερέχουσα εξουσία των ΗΠΑ. Ως γνωστόν, το Δ.Ν.Τ. κινείται στον αστερισμό της Υπερατλαντικής συμμαχίας.

Βραχιολίδης: Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποδεικνύεται σαν ένα τσαντίρι στημένο στην άμμο, που στην πρώτη θύελλα σύρεται από την μία πλευρά στην άλλη. Και αυτό το τσαντίρι στεγάζει εθνικά συμφέροντα, μολονότι η Ελλάδα απεμπολεί την έννοια «εθνικός» από παντού. Ο όρος «εθνικός» τελεί υπό διωγμόν και έξωση. Τελικά κύριε καθηγητά την χώρα αυτή την κυβερνά η ελληνική κυβέρνηση ή ο Όλι Ρεν και άλλοι υπάλληλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

ΣΑΡΡΗΣ: Η Ελλάδα ήταν ήδη μία χώρα με μειωμένη κυριαρχία. Τώρα παράγινε το κακό. Αν μάλιστα μπούμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως σας είπα, τότε θα μπούμε κάτω από μία στυγνή, άτεγκτη κηδεμονία. Πείτε μου, τι διαφέρει ένα προτεκτοράτο από μια τέτοια χώρα; Η Ελλάδα γεννήθηκε ως προτεκτοράτο των μεγάλων Δυνάμεων και συνεχίζει να είναι προτεκτοράτο. Κάθε μέρα που περνάει επιβεβαιώνεται αυτός ο σκληρός ορισμός τον οποίο είχα δώσει πριν από πολλά χρόνια για την Ελλάδα.

Βραχιολίδης: Δεν διακρίνω καμία αισιοδοξία στα λόγια σας κύριε Σαρρή.

ΣΑΡΡΗΣ: Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Για να είμαι αισιόδοξος πρέπει να αισιοδοξώ για την επόμενη γενιά. Ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος, σας το λέω ότι οι σημερινοί νέοι δεν μπορούν να συλλάβουν την δυσχερή θέση στην οποία βρίσκεται η κοινωνία και το κράτος. Έχουν κατορθώσει. εργαζόμενοι από διαφορετικές πολιτικές να εξουδετερώσουν όλα τα αντανακλαστικά της κοινωνίας και δη των νέων ανθρώπων.

Βραχιολίδης: Δεν υπάρχει ούτε εθνικό μέτωπο; Η φιλοπατρία του Έλληνα που πήγε;

ΣΑΡΡΗΣ: Η κοινωνική και η εθνική συνοχή στην πατρίδα, έχουν δεχθεί πλήγματα καίρια. Έχουν διαλυθεί. Αυτή η ιδεολογική κατάσταση που καλύπτει τον χώρο εξουσίας και τον χώρο της αντιεξουσίας, διαπιστώνω ότι είναι ίδια. Και τι εννοώ: Κάποτε οι αντιεξουσιαστές, οι οποίοι εμφανίζονται κυρίως με την μορφή τρομοκρατίας, χρησιμοποιούσαν μία ρητορεία η οποία είχε μέσα της τόσο κοινωνικά στοιχεία, όσο και εθνικά. Τα λέγανε «πατριωτικά». Παράδειγμα η «17 Νοέμβρη». Σήμερα, η νέα γενιά τρομοκρατίας έχει μία ρητορεία η οποία ταυτίζεται με την ρητορεία της εξουσίας. Όπως για παράδειγμα υπέρ των μεταναστών. Δηλαδή οι αντιλήψεις της εξουσίας περάσανε και στην αντιεξουσία. Έχουμε με άλλα λόγια και την εξουσία και την αντιεξουσία σε μια μονοδιάστατη αντίληψη, η οποία ουσιαστικά διαλύει την Ελλάδα. Ποιες δυνάμεις μπορούν να αντιδράσουν σε αυτό; Δεν υπάρχουν δυνάμεις. Και όποιες υπάρχουν, είναι είτε περιθωριακές ή περιθωριοποιούμενες και λοιδορούμενες.

«Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΛΟΓΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Ο Νεοκλής Σαρρής είπε για την Γερμανία: Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας υπήρξε δικό της έργο. Και η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εγκατάσταση της Αμερικής στα κράτη που συνιστούσαν την τέως Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Και την ενίσχυση της Αμερικάνικής επιρροής στα Βαλκάνια. Τα Βαλκάνια διαλύθηκαν από τους Γερμανούς και μετά τα παρέδωσαν στους Αμερικανούς. Αυτά όμως τα θέματα δεν τα θέτει η Ελλάδα σε κανέναν και απλώς εκλιπαρούμε για έναν καλό λόγο από την Γερμανία. Η Γερμανία είναι υπόλογος έναντι της Ελλάδας. Δεν έφεραν την Γερμανία ενώπιον των ευθυνών της για τις τεράστιες ζημίες που έκαναν τα ναζιστικά στρατεύματα στην χώρα μας και για την επιστροφή του κατοχικού δανείου το οποίο ουσιαστικά δεν εξοφλήθη. Ενώ είναι υπόλογος η Γερμανία, βγαίνει και από πάνω! Όταν δε τους στριμώξεις, η απάντησή τους είναι παιδαριώδης και προπετής: «Παρητήθη ο Καραμανλής των αποζημιώσεων», λένε. Ως γνωστόν προφορική παραίτηση δεν ισχύει. Πώς είναι δυνατόν να παραιτηθείς; Ή λένε το άλλο: «Εμείς σας έχουμε αποζημιώσει τόσα χρόνια που ερχόμαστε στην χώρα σας και αφήνουμε το συνάλλαγμά μας στην Ελλάδα». Αυτά που λένε οι Γερμανοί είναι ηλίθια και κανείς δεν στρέφεται να τους πει «είστε ηλίθιοι». Αντί τούτου, δεχόμαστε ενορχηστρωμένο υβρεολόγιο από την Γερμανία. Ο Τολστόϊ είχε πει: «Ξύσε τον Ρώσο θα βρεις τον Μουζίκο. Ξύσε τον Γερμανό θα βρεις τον Ναζί».

ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΠΩΣ Η ΤΡΟΙΚΑ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Τρίτη, 30 Μαΐου 2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΝΑΤΣΙΟΣ: Ο ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑΡΑ ΣΚΥΛΙΑ, ΟΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΘΕΛΗΜΑΤΑ

Ο Κολοκοτρώνης και τα μαλλιαρά σκυλιά,
όπου κάνουν θελήματα...
Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

Λίγο πριν συλλάβει η βαυαρική αντιβασιλεία τον «προδότη» του Έθνους, Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, ο Άρμανσπεργκ, θέλοντας να τον δοκιμάσει, του είπε:

-Έχεις πολλούς εχθρούς, στρατηγέ.
-Έχω παραδέχτηκε ο Κολοκοτρώνης, μα δύο απ’ αυτούς, στέκονται οι χειρότεροι απ’ όλους.
-Και ποιοι είναι οι δύο αυτοί εχθροί σου; ρώτησε περίεργα ο προϊστάμενος των αντιβασιλιάδων.
Ο Γέρος του αποκρίθηκε:
-Ο ένας τ ’όνομά μου κι ο άλλος οι  δούλεψές μου για την πατρίδα.
(Δ.Φωτιάδης, «Κολοκοτρώνης», εκδ. «Ζαχαρόπουλος» σελ. 13).

Αυτά γίνονται τον Σεπτέμβρη του 1833. Μάλιστα- να γράψουμε και κάτι νόστιμο από την ευφυή θυμοσοφία του Κολοκοτρώνη- έστειλαν ένα «τσούρμο», σαράντα «χωροφύλακες» για να αλυσοδέσουν, ποιον; το αθάνατο Εικοσιένα. Αρχηγός τους κάποιος ευτελής και γλοιώδης μοίραρχος, ονόματι Κλεώπας. Μόλις τον είδε ο Γέρος του Μοριά, είπε:
-Τι χρειαζόταν, ωρέ Κλεώπα, τόσο ασκέρι; Έφτανε να μου στείλουν ένα σκυλί μαλλιαρό, από εκείνα όπου κάνουν θελήματα, μ’ ένα γράμμα στο στόμα να πάω στ’ Ανάπλι και μ’ ένα φαναράκι να φέγγει και των δυονών μας... (Πού να καταλάβει ο Κλεώπας ότι «το μαλλιαρό σκυλί για θελήματα» ήταν ο ίδιος. Γέμισε ο τόπος σήμερα από τέτοια μαλλιαρά σκυλιά και κουτάβια, όπου κάνουν τα θελήματα των αφεντάδων τους...).

Θυμήθηκα την απάντηση του Κολοκοτρώνη στον Βαυαρό αντιβασιλέα, ακούγοντας τις απειλές που νυχθημερόν εκτοξεύονται από τους «ευκλεείς» γείτονές μας και τους ποικιλώνυμους «εταίρους» μας. Κανονικά τα κανάλια, μαζί με το δελτίο καιρού, πρέπει να καθιερώσουν και ένα δελτίο απειλών και ύβρεων που εξεμούν κατά της πατρίδας μας.

Και αναρωτιέσαι γιατί; Την απάντηση την έδωσε ο Κολοκοτρώνης. Για δύο λόγους:
Ο ένας είναι το όνομά μας. Ελλάς, Έλληνας, «τιμιωτέρα ιδιότης» δεν υπάρχει στην οικουμένη. Ο δεύτερος είναι οι «δούλεψές μας» για την ανθρωπότητα. Είναι ο Ελληνισμός, πηγή αείροος, που άρδευσε και δρόσισε τον κόσμο όλο.
Θα περιοριστώ στους όμορους "φίλους"...
Συνορεύουμε βόρεια και ανατολικά με τέσσερις χώρες. Αλβανία, Σκόπια, Βουλγαρία και Τουρκία.

 Οι Αλβανοί μετατρέπονται σ’ αυτό που γνωρίζουν καλά, σε Τουρκαλβανούς. Στην ιστορία έτσι τους γνωρίσαμε. Όποτε ο σουλτάνος, το "γομάρι" που λέει και ο Μακρυγιάννης, ήθελε να σφάξει και να ρημάξει έναν τόπο ελληνικό, ποιους έστελνε; Τους Τουρκοαλβανούς.
 Στα 1780 κατέστρεψαν την Πελοπόννησο, τότε χάθηκε το  κολοκοτρωναίικο, γλίτωσαν λίγοι, μεταξύ αυτών και ο Θοδωράκης, γιατί ήταν θέλημα Θεού να ζήσει. Και αργότερα, κατά την περίοδο του Μακεδονικού Αγώνα, τα ίδια έκαναν τα «ταγκαλάκια», όπως τους ονομάζει ο Γέρος στα απομνημονεύματά του. Το 1940 δέκα τάγματα Αλβανών, ακολουθούν σαν ύαινες τους Ιταλούς με σκοπό, τι άλλο; Το πλιάτσικο, την αρπαγή, τους βιασμούς και δολοφονίες. Αυτά, δηλαδή που έπραξαν  κατά την περίοδο της κατοχής οι μωαμεθανοί τσάμηδες. Και τώρα ονειροφαντάζονται «μεγάλες Αλβανίες», ποιοι; Αυτοί που ποτέ δεν πολέμησαν για την πατρίδα τους, η οποία τους χαρίστηκε χάρις στην κακουργία των Ιταλών και Αυστριακών κυρίως. (Μαθαίνουμε σε χιλιάδες Αλβανούς γράμματα στα σχολεία μας. Όμως μ’ αυτά που λέει ο ανισόρροπος Ράμα, το τσιράκι του Ερντογάν, και που σίγουρα κάποιοι, μάλλον οι περισσότεροι εν Ελλάδι Αλβανοί τα υιοθετούν και τα συζητούν στα σπίτια τους, σε λίγο καιρό την σαχλαμάρα που κάνουν με τα χέρια τους, αναπαριστώντας εκείνο το ερεβώδες όρνεο της σημαίας τους, δεν θα τη βλέπουμε μόνο στα στρατόπεδα, αλλά και στους αύλειους σχολικούς χώρους. Τα περί αφομοιώσεως βρίσκονται μόνο στα μυαλά των εθνομηδενιστών. Τώρα που μας χρειάζονται οι πατρικές ορμήνειες του Κολοκοτρώνη και του Καραϊσκάκη το υπουργείο ανθελληνισμού, διά του ΙΕΠ, προσπαθεί να τους εξαφανίσει από τα σχολεία, από τα βιβλία ιστορίας). 

Πάμε στο δεύτερο απολειφάδι της γειτονιάς μας. Τα Σκόπια, το περίπου κράτος, θνησιγενές εξάμβλωμα, κατασκεύασμα ευκαιριακό. Το 1941, όταν οι Γερμανοί, τα στίφη των βαρβάρων, εισβάλλουν στην πατρίδα μας, αυτοί, απόνερα των κομιτατζήδων-κομιτατζής:συνώνυμο της κτηνωδίας- τους έραιναν με ροδοπέταλα. Ο Κροάτης και μέγας μισέλλην Τίτο τους έκανε κράτος, τους βάφτισε «Μακεδόνες» και το πίστεψαν οι απατεώνες της ιστορίας. Θα μπορούσε να τους πει Σέρβους, Κροάτες, Αλβανούς, Αυστριακούς, Κινέζους.... Όχι. Μακεδόνες, την Ελλάδα είχε σκοπό να προσβάλλει ο Τίτο, που πολλοί ημέτεροι κρετίνοι θαύμαζαν και θαυμάζουν. Όσο έκαναν τις βρωμοδουλειές των Αμερικανών και των Τούρκων και έρρεαν τα δολάρια, επιδίδονταν σε λεονταρισμούς και έφτασαν στο έσχατο σημείο της ξεφτίλας και της ύβρεως ώστε να αυτοχειροτονούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Τώρα που άλλαξαν οι ισορροπίες και δεν βρίσκουν πάτρωνα, ή καλύτερα «πορνοβοσκό», ακούν το «ουκ οίδα υμάς». Θα διαλυθούν, κανείς δεν θα λυπηθεί, γιατί την ύβριν ακολουθεί η νέμεσις. Ζουν εκεί 200.000-250.000 χιλιάδες Έλληνες και κάποιες πάλαι ποτέ ανθηρές ελληνίδες πόλεις – Μοναστήρι, Στρώμνιτσα, Κρούσοβο, Αχρίδα, Δοϊράνη- μήπως ήρθε η ώρα να επανέλθουν στην αγκαλιά της μάνας;

«Το σπίτι που γεννήθηκα
κι ας το πατούν ξένοι
στοχειό είναι και με προσκαλεί
ψυχή και με προσμένει», 
γράφει ο Παλαμάς.

Έχουμε και τους Βούλγαρους. Ξεδοντιασμένοι τώρα και «ευγνώμονες», γιατί όλη η βιομηχανική και βιοτεχνική Βόρειος Ελλάς μετακόμισε στην χώρα τους, όπου δεν υπάρχουν μνημόνια και φορολογικές λερναίες ύδρες. Βεβαίως η Παναγία η Εικοσιφοίνισσα ακόμα περιμένει τα διαγουμισμένα κειμήλιά της και σίγουρα κάποιοι ακαδημαικοί και πολιτικοί "κύκλοι" της Σόφιας μελετούν τον χάρτη της συνθήκης του Αγίου Στεφάνου και βαριαναστενάζουν...

Και τέλος το λυσσασμένο αγαρηνό σκυλί, η Τουρκιά, ίδια πάντοτε, αιμοχαρής και υπερφίαλη, μάστιγα της Ασίας και κατάρα των Βαλκανίων. Ο κοινός νους βλέποντας τις δηλώσεις, τις προκλήσεις, τις εξωφρενικές και ποταπές απαιτήσεις, σκέφτεται ότι επιδιώκει την σύρραξη. Έχοντας απέναντί  της μια ηγεσία «αγραβάτωτη» και πνιγμένη στην ιδεοληψία της, άθεο σκορποχώρι που δεν έχει συνέλθει ακόμη από την παταγώδη καθίζηση του υπαρκτού σοσιαλισμού και την καθολική χρεοκοπία του σοβιετικού συστήματος και έναν λαό αποχαυνωμένο σε μάζα βουλιμικά φιλοθεάμονα-κάτι σαν «γαλαρία» σχολικού λεωφορείου που το «γλεντάει» φαιδρολογώντας, μικρολογώντας και επιχαίροντας για τα δεινά των γυμνοσάλιαγκων «παικτών» του  survivor-συμπεραίνει ότι "θα ανοίξει την πόρτα του τρελοκομείου", θα χτυπήσει. Τι θα γίνει; Κανείς δεν ξέρει. 

Να επιστρέψω πάλι στην αγιασμένη Επανάσταση του '21 και να υπενθυμίσω αυτό που έγραψε ο Οδυσσέας Ανδρούτσος στον Κολοκοτρώνη, όταν στην αρχή της Εθνικής Επανάστασης ερίζουν οι καπεταναίοι για τα πρωτεία και η δολερή διχόνοια χαμογελούσε «καθενός» με το σκήπτρο της. «Σας στέλνω τον Δράμαλη με 30.000 ασκέρι για να μονοιάσετε». Εύχομαι μην μας έλθουν πάλι ασκέρια από της Ανατολής τα μέρη , γιατί τώρα δεν έχουμε Κολοκοτρωναίους και Παπαφλέσσηδες που ήταν «ικανοί να αποβάλουν την σουλτανική δουλεία με σκέτο σαπουνόνερο», όπως γράφει ο Ελύτης.

Γράφω "τώρα". Ίσως κάτω από τα μπάζα της ασημαντοκρατίας κρύβεται η αληθινή Ελλάδα...

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

ΚΑΤΑΛΑΒΕΣ ΤΩΡΑ;

ΜΕΝΟΥΜΕ ΕΥΡΩΠΗ- ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΧΕΡΙ, ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ, ΧΩΡΙΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ


Γραφήματα...ενημερωτικά

Στην Ελλάδα του βασικού μισθού των 400€ ευρώ απαιτείται το 44,3% του μισθού για την αγορά 1 καρβελιού ψωμί, ενός λίτρου γάλα, 1 κιλού ντομάτες, 2 αυγών και 1 κιλού ρύζι την ημέρα (x30 ημέρες). Το αντίστοιχο ποσοστό στην Ισπανία είναι 18,8% του μισθού, στη Γερμανία το 12,2% του μισθού και στην Ολλανδία το 12,1%


Το 1999 η αγορά 1 κιλού ντομάτες την ημέρα αντιστοιχούσε στο 2 % του μισθού. Σήμερα αντιστοιχεί στο 10% του μισθού.


Το 1999 η αγορά δυο καρβελιών ψωμί την ημέρα αντιστοιχούσε στο 2 % του μισθού. Σήμερα αντιστοιχεί στο 15% του μισθού.


Το 1999 η αγορά μιας τυρόπιτας την ημέρα αντιστοιχούσε στο 1,7 % του μισθού. Σήμερα αντιστοιχεί στο 11,3% του μισθού.


Το 1999 η αγορά δύο εισιτηρίων την ημέρα αντιστοιχούσε στο 2,6 % του μισθού. Σήμερα αντιστοιχεί στο 21,0% του μισθού.


Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΙ Η "ΜΠΛΕ ΦΑΛΑΙΝΑ"

Συντάκτης  Θεόδωρος Ι. Ρηγινιώτης 

Η αποκάλυψη του διαδικτυακού παιχνιδιού «Μπλε Φάλαινα» προκάλεσε παγκόσμιο σοκ. Φάνηκε ότι οι καταστάσεις που βλέπαμε μέχρι τώρα σε ταινίες τρόμου δεν απέχουν από την πραγματικότητα: έφηβοι αυτοτραυματίζονται ή αυτοκτονούν, υπακούοντας σε απλές και σαφείς εντολές που τους δίνει ένα διαδικτυακό παιχνίδι.

Πώς είναι δυνατόν; «Επειδή τους έχει κάψει τον εγκέφαλο ο Big Brother» απάντησε μια καθηγήτρια – όπου Big Brother (ο όρος από το μυθιστόρημα 1984 του Τζωρτζ Όργουελ) δεν είναι κάποιο ομώνυμο reality show, αλλά το σύστημα του παγκόσμιου ελέγχου του συνειδήσεων, που χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως μέσο εξάρτησης και προπαγάνδας.

Στο κοντινό μέλλον θα δούμε κι άλλα. Είναι – επιτρέψτε μου να το πω ευθέως – η συνέπεια του αποκλεισμού των παιδιών μας από τη σχέση με το Χριστό. Η συνέπεια των πράξεών μας.
Αντί για άλλο σχόλιο θα παραθέσω ορισμένες σκέψεις, αλλά και πληροφορίες, από ένα κάπως παλαιότερο άρθρο μας με τίτλο Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής – Η «Νεολαία της Αποκάλυψης». Παρακαλούμε, αν σας αρέσει, δώστε το να το διαβάσουν και τα παιδιά σας. Ίσως εξοργιστούν αλλά ίσως νιώσουν και ότι τα αφορά πάρα πολύ.

 Ο πολιτισμός της νεκροκεφαλής – Η «Νεολαία της Αποκάλυψης»

 Εμείς οι μεγάλοι νομίζω πως δε φανταζόμαστε καν πώς ζουν οι έφηβοι και οι φοιτητές (η φοιτητική περίοδος είναι μια παράταση της εφηβείας), τι σκέφτονται και πώς νιώθουν.
Η ζωή τους είναι μια αφύσικη ζωή, γεμάτη άγχος και εξαρτημένη 100% από τη μοντέρνα τεχνολογία. Δεν έχουν πια ρίζες, υπακούνε σε αγνώστους στο Facebook, αλλά συγκρούονται με τους γονείς και δε μαθαίνουν τίποτα από τους παππούδες τους. Μια μεγάλη μερίδα τους ζει στο σκοτάδι, διασκεδάζει σε σκοτεινούς χώρους, δραπετεύει από την πραγματικότητα στον εικονικό κόσμο του Διαδικτύου ή μέσα σε εκκωφαντική μουσική, θρίλερ, βιντεοπαιχνίδια βίας και δαιμονικών ηρώων, ιστοσελίδες πορνό, τσιγάρα και αλκοόλ. Κάνει σεξ από 12 χρονών, κάνει εκτρώσεις από 12 χρονών. Είναι, όπως γράφει ένας Αμερικανός ροκάς, που έγινε κάποια στιγμή ορθόδοξος μοναχός (αλλά δεν έμεινε), «η Νεολαία της Αποκάλυψης»*.

 * Είναι ο Justin Marler, με τη βοήθεια του οποίου ξεκίνησε στην έκδοση ενός ορθόδοξου περιοδικού & σειράς δράσεων με τον τίτλο Death to the World - The Last True Rebellion, που συνεχίζονται και σήμερα και αφορούν σε θέματα νεανικών προβληματισμών (αναζητήστε τα στο Διαδίκτυο). 

Η ζωή όλων μας είναι αφύσικη, μέσα στο τσιμέντο, στο άγχος, τη σκληρή και αβέβαιη δουλειά, τις ακτινοβολίες των συσκευών, το καυσαέριο, τα χημικά απορρυπαντικά, τα φυτοφάρμακα… Είμαστε όμηροι ανάμεσα στις τρεις οθόνες (της τηλεόρασης, του κινητού – δε χρειάζεται καν να προσθέσουμε «τηλεφώνου» – και του υπολογιστή), όμηροι σε ανίατες ασθένειες, όμηροι στην κατανάλωση… Η ζωή της νεολαίας όμως είναι τόσο αφύσικη, που φτάνει στα όρια της παράνοιας.

Είναι μια ζωή άρνησης και απόρριψης του κόσμου που έχουμε φτιάξει εμείς – που επίσης ήμασταν κάποτε έφηβοι επαναστάτες και τελικά συμβιβαστήκαμε στην ομηρία μας. Οι νέοι είναι οι σύγχρονοι χίππις (τα παιδιά μας, οι μαθητές μας) και προς το παρόν, συνειδητά ή υποσυνείδητα, αντιδρούν. Πρόσεξε τα τραγούδια που ακούνε και θα δεις ότι μιλάνε σχεδόν αποκλειστικά για πόνο και σεξ.

Σημάδια της αντίδρασης

 Οι μεγάλοι θέλουν τα παιδιά τους να έχουν εμφάνιση περιποιημένη και καλαίσθητη. Οι νέοι χτενίζονται έξαλλα, στολίζονται αλλόκοτα και ντύνονται με ρούχα σκισμένα, αταίριαστα και ακατάστατα (οι εταιρίες βέβαια – οι παντοδύναμοι αφέντες μας – έχουν κάνει κι αυτό το στυλ μόδα και το χρυσοπουλάνε).

Οι μεγάλοι τούς λένε να μιλάνε και να γράφουν σωστά ελληνικά. Εκείνοι γράφουν (στα κινητά τους και στο Internet – γιατί εκεί πλέον γράφουν) τις λέξεις μόνο με τα αρχικά (συντομογραφίες – μα ούτε ξέρουν τη λέξη συντομογραφία, που είναι δασκαλίστικη) και μιλάνε ανακατεύοντας ελληνικά και αγγλικά σ’ ένα απίθανο αλλοπρόσαλλο γλωσσικό μείγμα.

Οι μεγάλοι τούς λένε να μείνουν ψυχικά και σωματικά αγνοί – όταν τους το λένε, γιατί η αγνότητα δεν κατοικεί πια στη χώρα μας. Μάλλον οι νέοι έχουν ακουστά ότι κάποιοι κάποτε το έλεγαν αυτό, που δεν το βλέπουν όμως πουθενά γύρω τους, αλλά βλέπουν μόνο ανθρώπους και φωτογραφίες που εκπέμπουν μηνύματα σεξουαλικότητας. Προσανατολίζονται κι αυτοί έτσι και αρνούνται εκείνους, τους αόρατους, που μιλούσαν κάποτε για αγνότητα και που τους έχουν συνδέσει με τον υποκριτικό κόσμο των μεγάλων. Ντύνονται αισθησιακά (sexy) και πολλοί δίνονται σε όποιον τύχει (δήθεν «αγαπούν»), καταπατούν κάθε έννοια αγνότητας, αν και η ψυχή τους διψάει για αγνότητα. Αυτό θεωρούν τώρα αγνότητα: να αγαπάς και να φιλιέσαι με πάθος στις γωνιές του σχολείου και στα πεζοδρόμια, μέχρι την ώρα που θ’ αρχίσεις να δίνεσαι ολοκληρωτικά. Την παρθενία την κοροϊδεύουν, αν την ξέρουν καν (εσύ ξέρεις τι κάνει η κόρη σου στα διαλείμματα των μαθημάτων ή ο γιος σου στις κόρες των άλλων; σε νοιάζει; του/της έχεις πει ποτέ κάτι σχετικό;). Και όταν σκεφτούν μια «μόνιμη σχέση» (ο γάμος δεν υπάρχει στο μυαλό τους, παρά μόνο σαν κάποια προσωρινή γιορτή του έρωτά τους, όπως οι αμερικάνικοι προτεσταντικοί «γάμοι» που βλέπουν στις ταινίες) δε θα έχει μείνει τίποτα να προσφέρουν στον ή στη «σύντροφό» τους.

Σημείωση: στην τηλεόραση – την κυρά μας, που τη βάλαμε κι ανατρέφει τα παιδιά μας – ο όρος «σύντροφος» τείνει να αντικαταστήσει τον όρο «σύζυγος». Ποιος θέλει πια να μπει σε ζυγό (σύζυγος = συν+ζυγός);

Οι μεγάλοι τούς λένε να μείνουν ζωντανοί. Κι οι νέοι βάλθηκαν να ζουν ριψοκίνδυνα, να ξενυχτάνε, να μεθάνε, να καπνίζουν, να δοκιμάζουν ναρκωτικά, να εμπιστεύονται αγνώστους, να τρέχουν με τα μηχανάκια κι ό,τι άλλο βάλει ο νους σας.

Να μην ξεχάσω πως ένα σοβαρό κομμάτι της ζωής πολλών εφήβων αποτελεί ο σατανάς: προσεχτική αναζήτηση και παρακολούθηση θρίλερ και βίντεο με εξορκισμούς και μαύρες τελετουργίες, ροκ τραγούδια που εξυμνούν το διάβολο, μπλούζες και τατουάζ με 666 και ανάποδες πεντάλφες, μέχρι μακιγιάζ ζωντανού-νεκρού (ζόμπι), συνειδητή λατρεία του σατανά, τελετές και κάλεσμα πνευμάτων… Το παιδί σας ίσως δεν ξέρει να κάνει το σταυρό του (μπορεί να κάνει πότε πότε μια αδιάφορη κίνηση που θυμίζει παίξιμο μαντολίνου), σίγουρα όμως ξέρει να κάνει το σήμα με τα κέρατα, σηκώνοντας το δείκτη και το μικρό του δάχτυλο – το κάνουν όλοι οι ροκάδες, το βλέπουμε ακόμα και σε κινούμενα σχέδια!...

 Πρωί. Αντί για το σχολείο, παλληκάρια και κοπέλες πίνουν καφέ και τρώνε τυρόπιτες στα μαγαζάκια με την προνομιακή θέση δίπλα στο σχολείο. Ο καθηγητής δεν έχει εξουσία να κάνει τίποτα έξω από τη σχολική αυλή. Εσύ, ο γονιός, κάνε μια βόλτα μετά τις 8.30΄ π.μ. στις κοντινές καφετέριες, μήπως βρεις τα παιδιά σου.

Αυτή είναι η Νεολαία της Αποκάλυψης, η νεολαία των εκτρώσεων, η νεολαία των ΓΕΛ (Γενικών Λυκείων) και των ΕΠΑΛ, η νεολαία των Πανελλαδικών, η νεολαία των φροντιστηρίων, η νεολαία της αυριανής ανεργίας, η νεολαία της δυστυχίας.

Η νεολαία που κάποιες φορές κουβαλάει ασήκωτα φορτία προβλημάτων, ανάπηρους γονείς, αλκοολικούς ή βίαιους γονείς, εξαφανισμένους γονείς – σ’ αυτά προστίθενται και όσα προκάλεσε η οικονομική κρίση, καταστρέφοντας τη ζωή ολόκληρων οικογενειών! Παιδιά ορφανά ή σαν ορφανά, χωρίς προσανατολισμό, χωρίς ρίζες (το ξαναλέω), χωρίς πίστη. Υποσυνείδητα, ψάχνουν για ρίζες και πίστη, αλλά δεν έχουν άλλο από την τηλεόραση, το Facebook, το κινητό τους, τη μουσική (που κατεβάζουν από το Internet και συχνά είναι μόνο ένας εκκωφαντικός ρυθμός ή τραγούδια που δίνουν μηνύματα εκπόρνευσης, μελαγχολίας και αλκοολισμού).

Η ευθύνη

 Όλοι έχουμε ευθύνη. Και οι ίδιοι οι έφηβοι φυσικά, πολύ περισσότερο όταν γίνονται φοιτητές (εδώ στην Κρήτη έχουμε και μικρούς καπετάνιους, που δε γίνονται φοιτητές αλλά «καίγονται» ή «καίνε» άλλους, ζώντας ανάμεσα σε αλκοόλ, τζόγο και όπλα).
Και οι δάσκαλοι και οι καθηγητές έχουμε τεράστια ευθύνη. Το ίδιο και οι παπάδες. Δεν υπερασπιζόμαστε τη νεολαία με λιονταρίσιες μάχες. Υπάρχουν βέβαια και εξαιρέσεις, αλλά, σε σχέση με το σύνολο, είναι μόνον εξαιρέσεις.

Οι δημοσιογράφοι, οι τηλεοπτικοί παρουσιαστές και οι υπεύθυνοι των καναλιών έχουν όχι μόνο τεράστια ευθύνη, αλλά συχνά είναι οι αυτουργοί της αλλοτρίωσης και καταστροφής της νεολαίας μας. Οι εταιρίες κατασκευής και πώλησης κινητών τηλεφώνων και βιντεοπαιχνιδιών, τα μπαρ και οι εταιρίες του θεάματος, ομοίως. Πολλοί από κείνους που δουλεύουν σ’ όλα αυτά θα ’πρεπε να πάνε φυλακή.

Άρα και οι δικαστές έχουν ευθύνη. Ας μη μιλήσουμε για τους πολιτικούς…
Τώρα όμως απευθύνομαι στους γονείς. Σ’ εκείνους, που τα παιδιά είναι δικά τους και έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη να τα προστατεύσουν και φυσικά τη μεγαλύτερη ευθύνη για τη δυστυχία τους.
Τι λείπει στα παιδιά σου και δεν τους το δίνεις ποτέ, αγαπητέ μου γονιέ, πατέρα και μάνα;

Ένα πράγμα λείπει: το να τους μάθεις να αγαπάνε. Έτσι τα παιδιά σου θ’ αποχτούσαν ρίζες και πίστη, έτσι θα ένιωθαν ασφάλεια και δε θα έψαχναν την αγάπη (ή υποκατάστατα της αγάπης) σε γκρίζους δρόμους.
Ξέρω εγώ ν’ αγαπώ; Ξέρω να συγχωρώ; Ξέρω ν’ ακούω; Αν δεν ξέρω, πώς θα το μάθω στα παιδιά μου; Αλλά εκείνα αυτό ζητάνε και, αν δεν το μαθαίνουν από μένα, ψάχνουν να το μάθουν από άλλους.

Ίσως είσαι από τις φωτεινές εξαιρέσεις. Εσύ ξέρεις.
Άκου λοιπόν πώς νομίζω ότι μεγαλώνεις τα παιδιά σου, πώς μεγαλώνουν τα παιδιά τους οι περισσότεροι, ίσως κι εγώ που γράφω αυτές τις γραμμές:
Όταν κάνουν φίλους, τους λες: σκέψου, παιδί μου, τι σε ωφελούν οι φίλοι που έχεις. Δεν τους λες: σκέψου, παιδί μου, τι έχεις να ωφελήσεις εσύ τους φίλους σου.

Όταν κάνουν σχέσεις (εννοείται το «αισθηματικές»), τους λες: τι έχει να σου προσφέρει αυτή η σχέση; Δεν τους ρωτάς: τι έχεις να προσφέρεις εσύ, παιδί μου, σ’ αυτή τη σχέση;
Για την επαγγελματική τους αποκατάσταση, τους λες να διαλέξουν ένα επάγγελμα που θα τους ωφελήσει (οικονομικά και κοινωνικά). Δεν τους λες να διαλέξουν ένα επάγγελμα με σκοπό να ωφελήσουν αυτοί τους συνανθρώπους τους, τον τόπο τους, την κοινωνία.
Τους λες να είναι ανταγωνιστικοί και μαχητικοί, «δυνατοί», «σκληροί». Δεν τους λες ν’ αγαπάνε και να συγχωρούν. Και φυσικά δε θα τους πεις ποτέ να προτιμήσουν το συμφέρον κάποιου άλλου από το δικό τους, έστω κι αν ο άλλος έχει μεγαλύτερη ανάγκη ή αξίζει περισσότερο απ’ αυτά μια θέση ή κάποιο όφελος.

Πώς λοιπόν θα μάθουν ν’ αγαπούν; Πώς θα ξεδιψάσει η ψυχή τους; Πώς να μην είναι η Νεολαία της Αποκάλυψης (όταν «θα κρυώσει η αγάπη των πολλών», όπως είχε προφητέψει ο Χριστός, «κι αυτός που θ’ αντέξει μέχρι το τέλος, αυτός θα σωθεί», κατά Ματθαίον, κεφ. 14, στίχοι 12-13), η νεολαία της απελπισίας και της δυστυχίας;

Ευτυχισμένος είναι περισσότερο ο άνθρωπος που αγαπάει απ’ όσο ο άνθρωπος που τον αγαπούν.

Και κλείνω με μια λίγο σοκαριστική τελευταία σκέψη:
Είτε «πιστεύεις» είτε όχι, δε με νοιάζει. Φρόντισε όμως, αδελφέ και αδελφή μου, να μάθεις τα παιδιά σου ν’ αγαπούν και να σέβονται το Χριστό και την Παναγία (και τώρα, αν είναι έφηβοι ή φοιτητές, δεν είναι αργά – αρκεί να δουν ότι αγαπάς και σέβεσαι Χριστό και Παναγία εσύ).
Αν το κάνουν αυτό, θ’ αγαπούν και θα σέβονται όλο τον κόσμο, και μαζί κι εσένα, όσα λάθη κι αν κάνεις, γιατί ο Χριστός και η Παναγία είναι η παγκόσμια και πανανθρώπινη αγάπη, είναι η «παν-αγάπη» (λέξη του μεγάλου σύγχρονου αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, καθηγητή του πανεπιστημίου Βελιγραδίου). Οπότε, θα έχεις κερδίσει τα παιδιά σου. Αν όμως δε μάθουν ν’ αγαπούν το Χριστό και την Παναγία, ίσως κάποτε κλάψεις και πεις: «Έχασα τα παιδιά μου».

Βέβαια, αν τα παιδιά σου μάθουν ν’ αγαπούν το Χριστό και την Παναγία, πρέπει κι εσύ ν’ αντέξεις αυτή την αγάπη, γιατί συνήθως ο γονιός δε θέλει τα παιδιά του να είναι καλά με όλους, ούτε πολύ πιστά. Και όλ’ αυτά χρειάζονται αγώνα, αν και όχι τόσο επίπονο και παράλογο όσο ο μακροχρόνιος αγώνας για τις Πανελλήνιες…

Ένα παράδειγμα: όταν έπιασαν το Χριστό, όπως θα ξέρεις, ο απόστολος Πέτρος φοβήθηκε και Τον αρνήθηκε τρεις φορές. Μετά την ανάστασή Του, ο Χριστός τον ρώτησε τρεις φορές: «Μ’ αγαπάς;». Και ο Πέτρος Του απαντούσε με ειλικρίνεια: «Ναι, Κύριε, σ’ αγαπώ» (κατά Ιωάννην, 21, 15-17). Έτσι ισοφάρισε την τριπλή άρνηση.
Είναι σημαντικό ότι ο Χριστός δεν τον ρώτησε «με πιστεύεις;» αλλά «μ’ αγαπάς;». Αυτό είναι που θέλει ο Χριστός από τον άνθρωπο.

Όταν, για παράδειγμα, μπούμε στη Μεγάλη Σαρακοστή, πάρε μια Τετάρτη απόγευμα τα παιδιά σου, κατά τις 7 μ.μ., και πηγαίνετε στην εκκλησία να παρακολουθήσετε μια Προηγιασμένη. Πάρε τα την Παρασκευή, την ίδια ώρα, και πηγαίνετε ν’ ακούσετε τους Χαιρετισμούς. Πηγαίνετε για το Χριστό και την Παναγία, όχι για τον παπά (που σίγουρα δεν τον γνωρίζεις, αλλά μπορεί να είναι πολύ καλός) ή τον ψάλτη ή τους άλλους που είναι εκεί ή για να δείτε «αν καταλαβαίνετε ή όχι» κ.τ.λ. Πηγαίνετε και αφεθείτε στο Χριστό και την Παναγία, εκεί μέσα στην εκκλησία, εκεί που ενώνονται οι άνθρωποι τώρα και είκοσι αιώνες και που ενώνονται μαζί τους και οι άγγελοι, οι άγιοι, ο ίδιος ο Θεός. Να δεις πώς θ’ αρχίσει να γιατρεύεται η ψυχή τους, και η δική σου.

Κι αν έχουν φροντιστήρια, ξένες γλώσσες, προπόνηση ή κάτι άλλο εκείνη την ώρα, ας το αφήσουν έστω μια φορά ή δυο φορές. Αυτά θα τα ξαναβρούν, αλλά το Χριστό και την Παναγία, αν δεν πάνε τώρα, δε θα τους ξαναβρούν, γιατί δε θα πάνε ποτέ. Κάθε φορά κάτι θα τα εμποδίζει – κάθε φορά «κάποιος» θα τα εμποδίζει.
«Αν δεν τα κάνουμε αυτά τώρα, που είμαστε νέοι, πότε θα τα κάνουμε;» ρώτησε ένας μαθητής Λυκείου κάποιο θεολόγο, όταν τους έλεγε για τον παράλογο τρόπο ζωής τους. Του απάντησε: «Κι αν δεν πλησιάσετε το Χριστό τώρα, πότε θα Τον πλησιάσετε; Να διακινδυνεύσω μιαν απάντηση: ποτέ. Δε θα Τον πλησιάσετε ποτέ, γιατί δε θα έχετε μάθει να Τον πλησιάζετε».
Αν φυσικά φτάσουν να ενηλικιωθούν ζωντανοί και υγιείς ψυχικά και σωματικά.

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΙΤΗΣ: ΟΙ ΨΙΘΥΡΙΣΤΕΣ ΚΙ ΟΙ ΙΣΧΝΟΦΩΝΟΙ

Ενθυμούμαι τους σεισμούς του ᾽57-᾽58 στα νησιά του Αρχιπελάγους. Πεντέμιση η ώρα το πουρνό-πουρνό ήρθε ανήκουστος θόρυβος. Οι μεγάλοι έλεγαν «Χριστός ανέστη». Έτσι έμαθαν να προϋπαντούν τον σεισμό. Τα μοσχάρια μούγκριζαν άναρθρα και σπαρακτικά. Όλοι αφήσαμε την στρωμνή μας και βγήκαμε στους δρόμους.

Χωρίς να το καλοσκεφτούμε, άρχισε να σείεται η γη και να φουσκώνη η θάλασσα. Φόβος και τρόμος ήρθε στην καρδιά μας και σε μας τα μικρά παιδιά. Ήρξατο να σείεται η γη όπως της καλαμιάς τα φύλλα. Χωρίς να λέγη κανένας την λέξη σεισμός, μας απομάκρυναν από τα κτίσματα. Ράγισε η γη, ράγισαν τοιχοποιίες παλιές και νέες πιο πολύ, και όλοι περιμέναμε το αποβησόμενο. Κι η γιαγιά θυμήθηκε τον σεισμό του ᾽32 και άρχισε να λέγη τον στίχο «Ο επιβλέπων επί την γην και ποιων αυτήν τρέμειν».

Αυτόν τον καιρό όμως έρχονται στ᾽ αυτιά μας ψιθυρισμοί, κλαυθμυρισμοί, αναστεναγμοί, ανήκουστες κραυγές, λαχταρισμοί απροσδιόριστοι, όχι από τα σπλάγχνα της γης, αλλά από τα ανθρώπινα σπλάγχνα. «Τι θα απογίνουμε; Σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε και που θα φτάσουμε;» Και τα γλέντια ακόμη των ανθρώπων κλαυθμυρισμό και πόνο εκφράζουνε.

Μετά το πέσιμο του χάρτινου πύργου του Μαρξ, του Λένιν, του Στάλιν και των λοιπών, ήρθε δύο χρονιές στο μοναστήρι μου στην γιορτή του αγίου Παντελεήμονος ο επίσκοπος Λένινγκραντ Αντώνιος. Γλυκύς, ευπροσήγορος, άγιος. Του λέγω εμπιστευτικά:
− Πως αισθάνεστε τώρα;
− Αβεβαιότητα. Δεν ξέρουμε τι θα ξημερώση η άλλη μέρα.

Αυτήν την αβεβαιότητα ζη σήμερα ο λαός μας. Να παντρευτή ο νέος φοβάται. Να κάνη παιδιά το νέο ζευγάρι φοβάται. Η γιαγιά φοβάται να κρύψη πιά στις δίπλες της βελέντζας το δίλεπτο. Και ο χειράνακτας μαζεύει τα χέρια του, σκύβει το κεφάλι του και λέγει: «Για ποιόν να δουλέψω; Για το κράτος, που κατήντησε μία κόφα χωρίς πάτο; Για την οικογένειά μου; Όσο και να δουλέψω, δεν φτάνει το ψωμί που θα πάω, για να φάη. Για να κάνω ελεημοσύνες στα πλάσματα και στα κλάσματα, τους μουσουλμάνους;

(Μάθαμε απ᾽ το Ευαγγέλιο, εκείνος που δεν είναι βαπτισμένος δεν είναι παιδί του Θεού· είναι πλάσμα και κλάσμα.) Να δημιουργήσω περιουσία; Ο Σύριζας θα μου την φάη. Δεν βλέπεις, παπά, που ο,τι κατέχεις δεν το κατέχεις; Και τις μικρές κληρονομιές των γονέων μας μας τις παίρνουν, μας τις καταπίνουν, και μας αφήνουν μόνον την αναπνοή.»
Αυτό είναι το πιο τρομερό βουητό και από τον σεισμό της γης. Πάλι όλα τα σκιάζει η φοβέρα και τα πλακώνει η σκλαβιά. Δεν έχουν καλοπεράσει εκατόν πενήντα χρόνια από την απελευθέρωση και η Ελλάδα έγινε η παραδουλεύτρα της Ευρώπης.

− Γιατί, καλέ μου ξάδελφε, δεν φυτεύετε αμπέλια;
− Μας απαγορεύουν. Μετρημένα πρέπει να είναι τα κλήματα που θα φυτέψουμε στις πλαγιές των βουνών του νησιού μας, αλλιώς κινδυνεύουμε από προστίματα που επιβάλλει το κράτος καθ᾽ υπαγόρευσιν των κρατούντων.
Που είσαι μωρέ εσύ που υποσχέθηκες ότι δεν θα υπογράψης συμφωνίες και συμφωνητικά; Στο καλοστρωμένο τραπέζι τρως και στο μαλακό στρώμα κοιμάσαι. Δεν ξυπνάς;

Έχουμε όμως και τους ισχνόφωνους. Ποτέ άλλοτε η Εκκλησία της Ελλάδος δεν είχε τόσους θεολόγους κληρικούς. Και ποτέ άλλοτε η Ελλάδα δεν είχε τόση επανάσταση εναντίον του Θεού. Κατ᾽ αρχήν, οι κηρύττοντες λένε άλλα λόγια, βρε παιδιά, για ν᾽ αγαπιώμαστε.
Νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο του Ευαγγελισμού, ήρθε στον πανηγυρίζοντα ναό ιεροκήρυκας της μεγάλης πόλης. Τα μεγάφωνα ήταν γυρισμένα προς το νοσηλευτικό ίδρυμα. Και αυτός απήγγειλε λόγο χωρίς νού και γνώση. Λες και είχε ακροατήριο από κάτω ανθρώπων που παιζογλεντούνε. Τον άκουσα καλά από του πόνου το κρεβάτι και είπα: «Έχει συναίσθηση σε ποιους απευθύνει αυτό το κήρυγμα απόψε;».

Εντελώς απροετοίμαστοι λαλούσι, τάχατες τον λόγο του Θεού. Δεν αγγίζουν τον πόνο του κόσμου, δεν αγγίζουν το ρημαδιό της νεότητας. Δεν βλέπουν ότι το ακροατήριό τους είναι μόνον άσπρα μαλλιά; Δεν θωρούν τους νέους που μπουλούκια-μπουλούκια μπαίνουν και βγαίνουν από τα κέντρα; Η εποχή μας δεν είναι να ψάξουμε το ένα· είναι να ψάξουμε τα ενενήντα εννιά. Το κήρυγμα της Κυριακής και της εορτής πρέπει να το ετοιμάζης μία ολόκληρη εβδομάδα, με προσευχή, με νηστεία και όχι με βόλτες στα εκκλησιαστικά μαγαζιά. Έχεις χρόνο. Κάνε τον χρήμα και δωσ᾽ τονε στον λαό του Θεού. Στάσου όχι πλάι στον λαό, αλλά μέσα στον λαό. Μη πλαγιάζης, χωρίς να έχης την αγωνία των Αγίων, των Αποστόλων και των Διδασκάλων. Εφιάλτης να σού γίνη τι θα συναντήσης αύριο και τι θα μπορέσης να προσφέρης.

Έλεγε ένας παλιός ιεράρχης της Εκκλησίας: «Όλα τα αντιμετώπισα με την θεία Λειτουργία». Αλλά ποια Λειτουργία; Που έχει το ρολόι πάνω στην αγία Τράπεζα, να μη χάση λεπτό από την απόλυση; Η έχει το ρολόι στο χέρι, για να μετρήση τον χρόνο του κηρύγματός του; Αδόκιμα και ανόσια πράγματα μας έκαναν ισχνόφωνους και έναντι του Θεού και έναντι των ανθρώπων. Κοιμηθήκατε, υπνώσατε και δεν ξυπνήσατε. Δεν φοβάστε την ερημιά του κόσμου. Μετράτε τις γριές και τους γέρους που έρχονται κοντά σας, χωρίς να θυμάστε την παλιά παροιμία: «Η αλεπού όταν γήρασε, πήγε στο μοναστήρι να γίνη καλογριά». Μετρήστε όμως και τα αρνόριφα που χάνονται. Αναλογιστήτε ότι ο διάβολος μας παίρνει τα παιδιά μέσα απ᾽ την αγκαλιά μας.

Ρώτησα τον μακαριστό π. Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο:
− Γιατί στους εσχάτους χρόνους λέγουν οι πατέρες θα κυκλώνουν το θυσιαστήριο μουλάρια;
− Τα μουλάρια −μου απήντησε− δεν γεννάνε. Έτσι και οι πνευματικοί ταγοί δεν θα γεννάνε πνευματικά παιδιά.
Ωχ αποτισιά και ξεραίλα! Ανάστα Ιερεμία και κλάψε μαζί μας για τον χαμό της νέας Σιών…

Γρηγόριος ο Αρχιπελαγίτης

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ Ι.Μ. ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ: ΦΟΒΑΣΤΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΤΕ; ΤΗΝ ΤΑΦΗ ΣΑΣ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝΕ ΚΑΙ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ...

Αρχιμ. Γρηγόριου Καθηγούμενου της ιεράς Μονής Δοχειαρίου

Η πιο συνεπής κυβέρνηση: Μας προανήγγειλαν πως άθεοι είναι· δεν πιστεύουν στον Χριστό, δεν πιστεύουν στην αγία Τριάδα, δεν αναγνωρίζουν την Παναγία, δεν δέχονται τους αγίους Αποστόλους, τους Μάρτυρες και τους Αγίους. Αυτό το τήρησαν επακριβώς. Και το τηρούν άχρι της άρτι ώρας

Ο,τι μυρίζει λιβάνι και κερί, προμελετημένα το μάχονται. Μάχονται την Εκκλησία και προσπαθούν αυτόν τον «μπελά» να τον διώξουν από τον δρόμο τους. Μάχονται λυσσαλέα να μην υπάρχη σταυρός, να μη χτυπούν καμπάνες, να μην ανάβη καντήλι. Τις ερημιές και τ᾽ ακρογιάλια να μη τα στολίζουν εκκλησιδάκια, αλλά μπαράκια και καφετέριες. Και το ράσο, το φλάμπουρο της πίστης και του Γένους, να μην ανεμίζη στους δρόμους. Αφήνουν τα χωριά μας χωρίς παπά, γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά! Τι να θέλουν τα γεροντάκια, οι απόμαχοι της ζωής; Δάσκαλο και πρόεδρο; Παπά γυρεύουν, λειτουργιά ν᾽ ακούσουν, καμπάνα να χτυπήση. Είναι φοβερό πράγμα να ζης σ᾽ ένα ορεινό χωριό και να μην ακούς μηδέ ψάλτη μηδέ παπά. Για όλα έχουν χρήματα. Για να βοηθήσουν ένα παπά να μείνη στο φτωχό χωριό, έχουν ανεπάρκεια, έχουν δυστυχία. Τους τρώει η ανέχεια και η κακομοιριά.

Βρέθηκα παραμονές εορτών στον νομάρχη του Καρπενησίου. Οι πρόεδροι, που, δόξα τω Θεώ, υπήρχαν ακόμη τότε στα ορεινά χωριά, κατέβηκαν στον νομάρχη να ζητήσουν παπά.
– Δεν θέλετε –τους λέγει– δάσκαλο;
– Τα γράμματα που θα μας πη ο δάσκαλος τα ξέρουμε. Τα γράμματα που θα μας πη ο παπάς ζητούμε και αναζητούμε στα χωριά μας. Η παρουσία του παπά στο ερημωμένο χωριό μας είναι η παρηγοριά μας, η παραμυθία μας, είναι η παρουσία του Χριστού. Όλοι ρωτάνε «Τι λες κι εσύ, παπά;»

Τόσο αφορεσμός έπεσε στο ελληνικό κράτος που δεν μπορεί να δώση ένα μικρό μισθό στον εφημέριο;
Θα γυρίσουμε πίσω στα χρόνια του μεσοπολέμου κι ακόμα πιο πέρα και θα κάνουμε τον παπά στο χωριό και ράφτη και παπουτσή και σαμαρά και πεταλωτή, για να συντηρήση την οικογένειά του; Τι μας έμελλε να πάθουμε και ακόμα δυστυχώς δεν το εννοήσαμε. Δεν πίστεψε ο λαός ότι οι άρχοντες είναι άθεοι. Νόμισαν ότι αυτά που λέγαν ήταν λουκουμόσκονη, που θα την φυσήξουν και θα την πάρη ο άνεμος. Δυστυχώς, καίτοι μας το διαβεβαίωσαν ότι Θεό δεν πιστεύουν, δύο φορές τους ψηφίσαμε.

Τι στρίβεις, παππού, το μουστάκι σου στο καφενείο και βρίζεις τους Συριζαίους; Εσύ δεν τους ψήφισες; Τι βαστάς, γιαγιά, το ροΐ αδειανό και δεν έχεις λάδι ν᾽ ανάψης το καντήλι και καταριέσαι τους Συριζαίους; Γιατί, νέε μου, όταν σε ρωτώ «Τι δουλειά κάνεις;», με διπλωμένη γλώσσα μου λες «Άνεργος»; Ωραία λέξη, ελπιδοφόρα για το μέλλον της πατρίδας μας.
– Είσαι παντρεμένος;
– Όχι· συζώ με μια κοπέλα.
– Γιατί δεν παντρεύεσαι;
– Δεν έχω δουλειά.
Για την αμαρτία όλα οικονομούνται! Εσύ παλιά ξήλωνες τα πεζοδρόμια, αν κάτι ψήφιζε η κυβέρνηση που ήταν ασύμφορο για την ζωή σου. Τώρα που βλέπεις τον Χριστό να χλευάζεται, να μαστιγώνεται, να σταυρώνεται, σιωπάς; Εμπαίκτης του Χριστού γίνεσαι κι εσύ μαζί με τους κυβερνώντες. Ψηφίζουν νόμους που βλασφημούν την φύση, που αρνούνται το κατά φύσιν και δέχονται το παρά φύσιν, κι εσύ ρέγχεις και δεν φοβάσαι το μέλλον σου. Για κρίση και ανταπόδοση πως να μιλήσουμε; Πως να φθάση στ᾽ αυτιά σου αυτός ο λόγος του Θεού, ότι υπάρχει εσχάτη ημέρα, εν η αποδώσει εκάστω κατά τα έργα αυτού;

Παλιά έδιναν βοήθημα στις πολύτεκνες γυναίκες. Τώρα βοηθούν τις γυναίκες που δεν έχουν άνδρες και έχουν παιδιά.
«Σκοντάψαμε» λένε οι παλιακοί άνθρωποι. Για να δούμε, θα τα καταφέρετε να σηκωθήτε; Λέγαν οι παλιοί στο χωριό μου: «Δεν φτάνει που δεν βλέπουμε, μας λένε και τύφλα». Ανέτοιμη η Εκκλησία, όπως πάντοτε, να αντιμετωπίση το σφυροδρέπανο των Συριζαίων.
Είδαμε ακόμη και την πολιτική τους ειλικρίνεια. Υποσχέθηκαν ότι δεν θα υπογράψουν τα ευρωπαικά μνημόνια. Όχι μόνον τα υπέγραψαν, αλλά και πόσα άλλα κακά και καταστρεπτικά και ανήκουστα επραγμάτωσαν και τω όντι, αδελφοί μου, ασέλγησαν επάνω σ᾽ αυτόν τον άγιο τόπο. Λες και ανέλαβαν να σκορπίσουν την φτώχεια, το αδιέξοδο της ζωής. Μόνον το «πάρε» ξέρουνε πολύ καλά· το «δώσε» ποτέ.

Εγώ τον κόπο μου τον θέλω στην τσέπη μου και θέλω να τον διαθέσω όπου εγώ βούλομαι. Με πλαστικό χρήμα θα ανάβω το κερί στην εκκλησία; Με πλαστικό χρήμα θα δίνω ελεημοσύνη; Τόσο ανέντιμος είμαι για τους κρατούντες και τόσο επιζήμιος για το κράτος; Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζω. Μαύρα χρήματα είναι μόνον αυτά που κλέβονται από το δημόσιο. Εκείνα που βγαίνουν με τον ιδρώτα του προσώπου είναι υπέρ το χιόνι λευκότερα και καθαρώτερα. Οι μισθοί είναι χρήματα που τα έχει κρατήσει το κράτος, και τα ασφάλισαν οι άνθρωποι στού κράτους την αρχή και την εξουσία και την εμπιστοσύνη, για να έχουνε σήμερα να φάνε καθάριο ψωμί.
Φοβάστε να μιλήσετε; Την ταφή σας γιορτάζουνε και πανηγυρίζουν κάθε μέρα. Στον τάφο σας στήνουν χορό και τρώνε και πίνουν και τραγουδάνε: «Τους πατάξαμε, τους αφανίσαμε, τους αρμέξαμε». Αρμεκτήρια ηλεκτρονικά στήθηκαν παντού. Για αγελάδια βρε μας περάσατε;

Είδα ανθρώπους στον δρόμο εντελώς ανυποψίαστα να ανοίγουν τους κάδους των σκουπιδιών να πάρουν κάτι να φάνε. Τρομερό, τρομερό, αβάσταχτο, απίστευτο! Μα προ καιρού είχε μαγαζί στην οδό Παπατρέχα και σήμερα περιμένει να σιτιστή από τους σκουπιδοτενεκέδες; Ζούμε τις μεγαλύτερες αντιθέσεις. Του Έλληνα για το κάτι τι του παίρνουν το σπίτι και με χρήματα της χιλιοκαταραμένης ευρωπαικής Ένωσης νοικιάζουν σπίτια στους τάχατες πρόσφυγες. Πως θα βοηθήσουμε την προσφυγιά; Να τους βοηθήσουν οι δυνάμεις του σκότους να παραμείνουν στον τόπο τους, εκεί που τους φύτεψε ο Θεός, να μείνουν στο σπίτι τους, στο χωράφι τους, στην δουλειά τους.

Γιατί, μεγάλε, ξερριζώνεις τους λαούς και μετά τάχατες τους περιθάλπεις;
Κάτω κάθε ηθική αξία, κάθε σύμβολο της πίστεως, κάθε σύμβολο της Εκκλησίας και του Γένους και κάθε αλήθεια του Ευαγγελίου. Όχι ήρωες, όχι εθνικές εορτές. Όλα αυτά δίδονται στα παιδιά διεστραμμένα και ευώνυμα. Απάνω το ψέμα, η ειρωνία και η τρομοκρατία. Ποτέ δεν υπήρξε δημοκρατία στον κόσμο. Πάντα τυραννία, δουλεία, μαύρη σκλαβιά. Μέχρι δώδεκα χρονώ δεν ήξερα ότι το σπίτι έχει κλειδί. Πίστευα ότι το κλειδί είναι στα μαγαζιά· στο σπίτι πατάς την πετούγια και ανοίγει η πόρτα. Τώρα, μπαρώσατε τις εκκλησιές, μπαρώσατε τα σπίτια σας, περάστε περάτη στην πόρτα σας. Οι ληστοπεράτες είναι μπροστά από κάθε πόρτα. Έχουν πολλά ονόματα. Προσέχετε σε ποιόν ανοίγετε. Έλεγαν οι παλιοί: «Μέρες θα περπατάς, για να βρης ένα χριστιανό». Και ήρθε αυτή η μαύρη ώρα, που να μην ερχότανε ποτέ. Φώναζαν οι παλιοί στους τόπους της συγκέντρωσης: «Χριστιανοί, χριστιανοί» και γύριζαν όλοι το κεφάλι. Τώρα… κανείς. Όλοι το σκύβουν να μη φανούν χριστιανοί.
Μνήσθητι, Κύριε, του Γένους, του Έθνους μας και των ευσεβών και ορθοδόξων χριστιανών. Και απέλασον τους απίστους μακράν, εκεί που δεν κατοικεί άνθρωπος, εκεί που δεν επισκοπεί ούτε ο Θεός. Αμήν.